395px

De Dingen Die Ze Doet

La Renga

Las Cosas Que Hace

Ella vive en el, en el palacio de la risa y el dolor
Y me hace señas porque yo la estoy mirando
Y no tengo a dónde ir

Sé que me dirá que estaba sola porque nunca me encontró
Y porque ella ha besado a la muerte
Con los labios del corazón

Ese pobre corazón que se muere por vivir
Las cosas que hace, se manda con todo a todo
Siempre le fue al riesgo fiel y ha tratado, sin razón
De poderla convencer, que no trate de pensar

Que la acepte como es, que por eso la eligió
Quien fuera su gran mentor
Lo ha dotado con el filo aquel

Que sangra las venas del amor
Él, el que te ha sabido desbocar
A vos, que lo llevás con tanta fiebre en la piel
Vos, que cargas sus penas por error, error

Yo ya vivo en él, en el palacio de la risa y el dolor
Y te hago señas porque yo te estoy mirando
Y no tenés donde ir

Te voy a decir que estaba solo porque nunca te encontré
Y porque yo también he besado a la muerte
Con los labios del corazón

Ese pobre corazón que se muere por vivir
Las cosas que hace, se manda con todo a todo
Siempre le fue al riesgo fiel y ha tratado sin razón
De poderla convencer, que no trate de pensar

Que la acepte como es, que por eso la eligió
Quien fuera su gran mentor
Lo ha dotado con el filo aquel

Que sangra las venas del amor
Él, el que te ha sabido desbocar
A vos, que lo llevás con tanta fiebre en la piel
Vos, que cargas sus penas por error, error

Ese pobre corazón que se muere por vivir
Las cosas que hace, se manda con todo a todo
Siempre le fue al riesgo fiel y ha tratado sin razón
De poderla convencer, que no trate de pensar

Que la acepte como es, que por eso la eligió
Quien fuera su gran mentor
Lo ha dotado con el filo aquel

Que sangra las venas del amor
Él, el que te ha sabido desbocar
A vos, que lo llevás con tanta fiebre en la piel
Vos, que cargas sus penas por error, error

De Dingen Die Ze Doet

Zij leeft in hem, in het paleis van de lach en de pijn
En ze maakt gebaren omdat ik naar haar kijk
En ik heb nergens om heen te gaan

Ik weet dat ze me zal zeggen dat ze alleen was omdat ze me nooit vond
En omdat ze de dood heeft gekust
Met de lippen van het hart

Dat arme hart dat sterft om te leven
De dingen die ze doet, ze gaat er vol voor
Altijd trouw aan het risico en heeft zonder reden geprobeerd
Om haar te overtuigen, dat ze niet moet proberen te denken

Dat ze haar moet accepteren zoals ze is, dat is waarom hij voor haar koos
Wie haar grote mentor was
Heeft haar voorzien van die scherpe rand

Die de aderen van de liefde laat bloeden
Hij, die je heeft weten te ontketenen
Jij, die het met zoveel koorts op je huid draagt
Jij, die zijn verdriet per ongeluk draagt, per ongeluk

Ik leef al in hem, in het paleis van de lach en de pijn
En ik maak gebaren omdat ik naar je kijk
En je hebt nergens om heen te gaan

Ik ga je zeggen dat ik alleen was omdat ik je nooit vond
En omdat ik ook de dood heb gekust
Met de lippen van het hart

Dat arme hart dat sterft om te leven
De dingen die ze doet, ze gaat er vol voor
Altijd trouw aan het risico en heeft zonder reden geprobeerd
Om haar te overtuigen, dat ze niet moet proberen te denken

Dat ze haar moet accepteren zoals ze is, dat is waarom hij voor haar koos
Wie haar grote mentor was
Heeft haar voorzien van die scherpe rand

Die de aderen van de liefde laat bloeden
Hij, die je heeft weten te ontketenen
Jij, die het met zoveel koorts op je huid draagt
Jij, die zijn verdriet per ongeluk draagt, per ongeluk

Dat arme hart dat sterft om te leven
De dingen die ze doet, ze gaat er vol voor
Altijd trouw aan het risico en heeft zonder reden geprobeerd
Om haar te overtuigen, dat ze niet moet proberen te denken

Dat ze haar moet accepteren zoals ze is, dat is waarom hij voor haar koos
Wie haar grote mentor was
Heeft haar voorzien van die scherpe rand

Die de aderen van de liefde laat bloeden
Hij, die je heeft weten te ontketenen
Jij, die het met zoveel koorts op je huid draagt
Jij, die zijn verdriet per ongeluk draagt, per ongeluk

Escrita por: Gustavo Nàpoli