Mamacha Simona
Subo a tus cumbres y siento que la vida está más cerca
hay una verdad escondida en mi cabeza
siento el camino que el destino me ha trazado
es como el camino que mi ancestro ha levantado
claro y fuerte, hecho de piedra caliente
caliente como el alma de mi gente
pueblo andino, antiguo y milenario
que nunca ha olvidado que la tierra lo ha creado.
Porque esta piedra está viva
late un corazón bajo este lomo plateado
siento el intenso llamado, ¡ waqay!*
interno, tu voz de viento he escuchado,
por eso Mamacha Simona, apu,*
patrona protectora danos tu bendición
danos la fuerza, el temple y coraje
para poder seguir con nuestra función.
Coro
Hay una razón para decir lo que creo
no me preguntes porqué
es tan sólo lo que siento
Siento que la cultura de la muerte nos domina
no es casualidad, es parte de la estrategia
un mundo deprimido es fácil de manejar
pues el negocio está en vender felicidad.
Por eso debemos luchar, pelear,
ser soldados de la energía vital
tal como lo enseña el hombre andino
del cual todo esto hemos aprendido.
Mamacha Simona
Ik klim naar jouw toppen en voel dat het leven dichterbij is
er is een verborgen waarheid in mijn hoofd
ik voel het pad dat het lot voor mij heeft uitgestippeld
het is als het pad dat mijn voorouder heeft opgebouwd
helder en sterk, gemaakt van hete steen
heet als de ziel van mijn mensen
Andesdorp, oud en eeuwenoud
dat nooit is vergeten dat de aarde het heeft geschapen.
Want deze steen is levend
er klopt een hart onder deze zilveren rug
ik voel de intense roep, ¡waqay!*
intern, jouw stem van de wind heb ik gehoord,
daarom Mamacha Simona, apu,*
beschermende patrones, geef ons jouw zegen
geef ons de kracht, de vastberadenheid en moed
om onze taak voort te zetten.
Refrein
Er is een reden om te zeggen wat ik geloof
vraag me niet waarom
het is gewoon wat ik voel.
Ik voel dat de cultuur van de dood ons beheerst
het is geen toeval, het is onderdeel van de strategie
een gedeprimeerde wereld is gemakkelijk te beheersen
want de business draait om het verkopen van geluk.
Daarom moeten we vechten, strijden,
wees soldaten van de levensenergie
zoals de Andenman ons leert
van wie we dit alles hebben geleerd.