Remembranzas
Remembranzas de un pasado que ha empezado ayer
Después de tantos años de verdadera unidad
Que si pudimos llegar más no logramos hacer
Porque fue más fácil destruir que fortalecer
Tu que si, yo que no, tu que no, yo que si
Pero la verdad nunca apareció
Fuimos veleros sin rumbo que en alta mar naufragó
Porque faltó un capitán para llevar el timón
Y en una roca de mármol nuestro epitafio quedó
Que si pudimos llegar más no logramos hacer
Porque fue más fácil destruir que fortalecer
Ya no existe amor todo fue ilusión
Murieron las esperanzas triunfó la desilusión
Tu ques si, yo que no, así fue
Remembranzas de un pasado, que ha empezado ayer
Esperaba encontrar ternura y mucha felicidad
Y solo encontré a tu lado
Yo jalando para aquí, tu jalando para allá
Recordar es vivir, es morir al pensar
No hubo felicidad todo fue falsedad
Fuimos veleros sin rumbo que en alta mar naufragó
Porque faltó un capitán para llevar el timón
Rompamos el contrato de nuestro amor barato
Quedemos como amigos
Porque así lo dispuso el destino
No me vuelvo a enamorar he tenido una experiencia
Yo nunca daré mi corazón a quién no se lo merezca
Yo no te guardo rencor y te pido de favor
Que brindemos por la paz y nos digamos adiós
Herinneringen
Herinneringen aan een verleden dat gisteren begon
Na zoveel jaren van echte eenheid
Dat als we konden komen, maar niet konden doen
Omdat het makkelijker was te vernietigen dan te versterken
Jij die ja zegt, ik die nee zeg, jij die nee zegt, ik die ja zeg
Maar de waarheid verscheen nooit
We waren zeilboten zonder koers die op volle zee vergingen
Omdat er een kapitein ontbrak om het roer te nemen
En op een marmeren rots bleef ons epitaaf achter
Dat als we konden komen, maar niet konden doen
Omdat het makkelijker was te vernietigen dan te versterken
Er bestaat geen liefde, alles was illusie
De hoop is gestorven, de desillusie heeft gewonnen
Jij die ja zegt, ik die nee zeg, zo was het
Herinneringen aan een verleden, dat gisteren begon
Ik hoopte tederheid en veel geluk te vinden
En vond alleen maar aan jouw zijde
Ik trek hierheen, jij trekt daarheen
Herinneren is leven, is sterven bij het denken
Er was geen geluk, alles was schijn
We waren zeilboten zonder koers die op volle zee vergingen
Omdat er een kapitein ontbrak om het roer te nemen
Laten we het contract van onze goedkope liefde verbreken
Laten we vrienden blijven
Omdat het zo het lot bepaalde
Ik word niet meer verliefd, ik heb een ervaring gehad
Ik zal mijn hart nooit geven aan iemand die het niet verdient
Ik koester geen wrok en vraag je alsjeblieft
Laten we proosten op de vrede en elkaar vaarwel zeggen