Los Patios Del Alma
Tu voz recuerda al gorrión
Mezcla de vuelo y herida
Pájaro errante que va
Poesía de tarde fría
Rayuela de soledad
Sobre baldosas partidas
Perfume gris de esperar
Que vuela por nuestras vidas
Silbando quise encontrarte
Y busqué en Los Patios del Alma
Ahogando miedos te vi
En tu silencio y tu calma
Vuela de ese patio inmundo
Donde todo es humedad
Afuera hay un viento urbano
Hay un pulso en la ciudad
Sin viento, cielo ni mar, duermes en patios del alma
Ansia de olvido serás
En tu silencio y tu calma
Deja el patio y el silencio
Que presagia el temporal
Deja el patio de inmigrantes
Que afuera hay olor a mar
De Binnenplaatsen van de Ziel
Jouw stem doet denken aan een mus
Een mix van vlucht en pijn
Zwerver die verder gaat
Poëzie van een koude middag
Hinkelbaan van eenzaamheid
Op gebroken tegels
Grijze geur van wachten
Die door ons leven waait
Fluitend wilde ik je vinden
En zocht in de Binnenplaatsen van de Ziel
Verdrinkend in angsten zag ik je
In jouw stilte en jouw rust
Vlieg weg van die vuile binnenplaats
Waar alles vochtig is
Buiten waait een stedelijke wind
Er is een kloppend hart in de stad
Zonder wind, hemel of zee, slaap je in de binnenplaatsen van de ziel
Verlangen naar vergeten zul je zijn
In jouw stilte en jouw rust
Verlaat de binnenplaats en de stilte
Die het onweer voorspelt
Verlaat de binnenplaats van immigranten
Buiten ruikt het naar zee