Razón de Ser
Le pregunto a mí ser donde quiso ir hoy
Porque no le entendí, porque se me escapó
Y me resulta cruel que ande sin mi razón
De repente se fue y ya no lo vi más
Y a las horas volvió por la tregua y la paz
Y no sé cómo hacer pa' corregirle el compás
Se me planta de rodillas como quien desesperado
Trata de pedir limosna de sí mismo para ver
Si me llega lo posible, si prometo lo soñado
Jurando que mano a mano no se puede enloquecer
Pareció comprender que no hablaba de más
Que sentía inquietud, que podía intentar
Y hoy extraña mi ser, que se volvió a escapar
Ya ni bronca me da, no lo puedo seguir
De una flor al cajón, él prefiere vivir
Perdiendo la razón es como quiere ir
Se me planta de rodillas como quien desesperado
Trata de pedir limosna de sí mismo para ver
Si me llega lo posible, si prometo lo soñado
Jurando que mano a mano no se puede enloquecer
Y hoy, como andás, tengo ganas de mí
Pero me enoja reflexionar
Fácil no debe ser aguantar la verdad
Ni cuando es para bien menos cuando está mal
Le pregunto a mí ser cuando va a reventar
Ya no tengo que hablar ni tampoco fingir
Lo que no me pasó no lo voy a sufrir
Y mi ser encalló donde vive mi fin
Se me planta de rodillas como quien desesperado
Trata de pedir limosna de sí mismo para ver
Si me llega lo posible, si prometo lo soñado
Jurando que mano a mano no se puede enloquecer
Y hoy, como andás, tengo ganas de mí
Pero me enoja reflexionar
Reden van Bestaan
Ik vraag mijn wezen waar het vandaag heen wil
Omdat ik het niet begreep, omdat het me ontglipte
En het lijkt me wreed dat het zonder mijn reden rondloopt
Ineens was het weg en ik zag het niet meer
En na een paar uur kwam het terug voor de wapenstilstand en de rust
En ik weet niet hoe ik het ritme kan corrigeren
Het knielt voor me neer als iemand die wanhopig is
Probeert om bedelhanden van zichzelf te vragen om te zien
Of het mogelijke me bereikt, als ik het gedroomde beloof
Zwoerend dat hand in hand je niet gek kunt maken
Het leek te begrijpen dat ik niet te veel sprak
Dat ik onrust voelde, dat ik het kon proberen
En vandaag mist mijn wezen, dat weer is ontsnapt
Het maakt me niet eens boos, ik kan het niet volgen
Van een bloem naar de kist, hij geeft de voorkeur aan leven
Verlies van de rede is hoe hij wil gaan
Het knielt voor me neer als iemand die wanhopig is
Probeert om bedelhanden van zichzelf te vragen om te zien
Of het mogelijke me bereikt, als ik het gedroomde beloof
Zwoerend dat hand in hand je niet gek kunt maken
En vandaag, hoe gaat het, ik heb zin in mezelf
Maar het maakt me boos om na te denken
Het moet niet makkelijk zijn om de waarheid te verdragen
Niet als het goed is, nog minder als het slecht is
Ik vraag mijn wezen wanneer het gaat ontploffen
Ik hoef niet meer te praten of te doen alsof
Wat me niet is overkomen ga ik niet lijden
En mijn wezen is vastgelopen waar mijn einde woont
Het knielt voor me neer als iemand die wanhopig is
Probeert om bedelhanden van zichzelf te vragen om te zien
Of het mogelijke me bereikt, als ik het gedroomde beloof
Zwoerend dat hand in hand je niet gek kunt maken
En vandaag, hoe gaat het, ik heb zin in mezelf
Maar het maakt me boos om na te denken