Clarobscuro
Algo oscuro te hace pensar
Y eso no corresponde
Por el miedo te sale mal
Y el corazón se te esconde
La rutina del no saber
Hoy es tu peor apuesta
Sin saber como envejecer
Y un sentimiento que apesta
Y todas las ruinas entran a brillar
Es tu sueño quien lleva los hilos
Y llorar de nuevo ya no te hace mal
Y un dolor te mantiene ahora en vilo
Una nube quiere escapar
De su cielo emplomado
Y las flores quieren bailar
Sobre un suelo mojado
Hoy el sol quiere iluminar
A este mundo en tinieblas
Y ahora un trueno se hace escuchar
Porque perdió la paciencia
Y las almas libres huyen para un bar
A tratar de salvar la conciencia
Y todas las olas castigan al mar
Y ese mar se convierte en violencia
Será culpa de todos
No encontrar el modo pa' poder sentir
Y el que da la anestesia
Ríe con demencia y se escucha al morir
Será culpa de todos
No encontrar el modo pa' poder sentir
Y el que da la anestesia
Ríe con demencia y se escucha al morir
Y todas las ruinas entran a brillar
Es tu sueño quien lleva los hilos
Y llorar de nuevo ya no te hace mal
Y un dolor te mantiene ahora en vilo
Y las almas libres huyen para un bar
A tratar de salvar la conciencia
Y todas las olas castigan al mar
Y ese mar se convierte en violencia
Será culpa de todos
No encontrar el modo pa' poder sentir
Y el que da la anestesia
Ríe con demencia y se escucha al morir
Será culpa de todos
No encontrar el modo pa' poder sentir
Y el que da la anestesia
Ríe con demencia y se escucha al morir
Y se escucha al morir
Y se escucha al morir
Y se escucha al morir
Y se escucha al morir
Clarobscuro
Iets duisters laat je denken
En dat klopt niet
Door de angst gaat het mis
En je hart verstopt zich
De routine van het niet weten
Vandaag is je slechtste gok
Zonder te weten hoe te verouderen
En een gevoel dat stinkt
En alle ruïnes beginnen te stralen
Het is jouw droom die de touwtjes vasthoudt
En opnieuw huilen doet je geen pijn meer
En een pijn houdt je nu in spanning
Een wolk wil ontsnappen
Uit zijn loodzware lucht
En de bloemen willen dansen
Op een natte grond
Vandaag wil de zon schijnen
In deze wereld van duisternis
En nu is er een donder te horen
Omdat hij zijn geduld verloor
En de vrije zielen vluchten naar een bar
Om te proberen het geweten te redden
En alle golven straffen de zee
En die zee verandert in geweld
Het is de schuld van iedereen
Geen manier vinden om te kunnen voelen
En degene die de verdoving geeft
Lacht als een gek en hoort het sterven
Het is de schuld van iedereen
Geen manier vinden om te kunnen voelen
En degene die de verdoving geeft
Lacht als een gek en hoort het sterven
En alle ruïnes beginnen te stralen
Het is jouw droom die de touwtjes vasthoudt
En opnieuw huilen doet je geen pijn meer
En een pijn houdt je nu in spanning
En de vrije zielen vluchten naar een bar
Om te proberen het geweten te redden
En alle golven straffen de zee
En die zee verandert in geweld
Het is de schuld van iedereen
Geen manier vinden om te kunnen voelen
En degene die de verdoving geeft
Lacht als een gek en hoort het sterven
Het is de schuld van iedereen
Geen manier vinden om te kunnen voelen
En degene die de verdoving geeft
Lacht als een gek en hoort het sterven
En hoort het sterven
En hoort het sterven
En hoort het sterven
En hoort het sterven