Flamingo
Si te tumba el mar abierto y el odio te ciega
Yo estaré ahí con balsas y un millón de velas
Porque cargas un morral de miedo
Y la montaña no sosiega
Y aunque a veces te moleste yo aún te haré la cena
Otra vez
Si la espera te entierra en una condena
Con palas construiré castillos de arena
Y el ¿qué pasa? Te molesta
Y te pulsa el pecho como una avalancha
Y aunque a veces te moleste nunca te abandonaré
Otra vez
Tú eres mi calma, tú eres mi calma
Tú eres mi calma, tú eres mi calma
Flamingo
Als de zee je omver werpt en de haat je verblindt
Zal ik daar zijn met vlotten en een miljoen kaarsen
Want je draagt een rugzak vol angst
En de berg geeft geen rust
En ook al stoort het je soms, ik maak nog steeds het avondeten voor je
Weer
Als het wachten je in een veroordeling begraaft
Zal ik met scheppen zandkastelen bouwen
En het 'wat is er?' stoort je
En drukt op je borst als een lawine
En ook al stoort het je soms, ik zal je nooit in de steek laten
Weer
Jij bent mijn rust, jij bent mijn rust
Jij bent mijn rust, jij bent mijn rust