NA CALADA DA TARDE
Seu olhar desperta em meu peito um tremor
E os seus lábios dispersos
De perto me arrancam o pudor
Se quiser, deixa a porta entreaberta
Que as cortinas eu fecho depois
Na calada da tarde, entre as pernas
Um momento que vale por dois
Salto um muro, pulo da cerca
Pinto um sentimento sem cor
Seus sussurros, suas caretas
Pele, sangue quente e suor
Absurdos pelas paredes
Ouvem os vizinhos, a sós
Pelos cantos cegos da noite
Não vão saber de nós
(Na calada da tarde)
Não vão saber de nós
(Na calada da tarde)
Não vão saber de nós
(Na calada da tarde)
Não vão saber de nós
(Na calada da tarde)
Solte uma palavra que me faça sentir vivo
Tipo libélulas, fugaz, lilás
Coreografando frases que encantam meus ouvidos
Ao devorar com olhos vivos meus vacilos
Se quiser, deixa a porta entreaberta
Que as cortinas eu fecho depois
Na calada da tarde, entre as pernas
Um momento que vale por dois
Eu salto um muro, pulo da cerca
Pinto um sentimento sem cor
Seus sussurros, suas caretas
Pele, sangue quente e suor
Absurdos pelas paredes
Ouvem os vizinhos, a sós
Pelos cantos cegos da noite
Não vão saber de nós
(Na calada da tarde)
Não vão saber de nós
(Na calada da tarde)
Não vão saber de nós
(Na calada da tarde)
Não vão saber de nós
(Na calada da tarde)
In de Stilte van de Avond
Jouw blik wekt in mijn hart een trilling
En jouw lippen, zo verspreid
Halen dichtbij mijn schaamte weg
Als je wilt, laat de deur op een kier
Dan sluit ik de gordijnen later wel
In de stilte van de avond, tussen de benen
Een moment dat dubbel zo veel waard is
Ik spring over een muur, duik van de schutting
Schilder een gevoel zonder kleur
Jouw gefluister, jouw gezichten
Huid, warm bloed en zweet
Absurditeiten tegen de muren
Horen de buren, alleen
In de blinde hoeken van de nacht
Zullen ze niets van ons weten
(In de stilte van de avond)
Zullen ze niets van ons weten
(In de stilte van de avond)
Zullen ze niets van ons weten
(In de stilte van de avond)
Zullen ze niets van ons weten
(In de stilte van de avond)
Laat een woord vallen dat me levend doet voelen
Als libellen, vluchtig, lila
Choreograferend zinnen die mijn oren betoveren
Terwijl ik met levendige ogen mijn misstappen verslind
Als je wilt, laat de deur op een kier
Dan sluit ik de gordijnen later wel
In de stilte van de avond, tussen de benen
Een moment dat dubbel zo veel waard is
Ik spring over een muur, duik van de schutting
Schilder een gevoel zonder kleur
Jouw gefluister, jouw gezichten
Huid, warm bloed en zweet
Absurditeiten tegen de muren
Horen de buren, alleen
In de blinde hoeken van de nacht
Zullen ze niets van ons weten
(In de stilte van de avond)
Zullen ze niets van ons weten
(In de stilte van de avond)
Zullen ze niets van ons weten
(In de stilte van de avond)
Zullen ze niets van ons weten
(In de stilte van de avond)
Escrita por: Pedro Calais, Otávio Cardoso, Glauco Borges, Francisco Jardim, Felipe Barreto, Brandu, Glauco Mendes