Chelsea Hotel No. 2
I remember you well in the Chelsea Hotel
You were talking so brave and so sweet
Giving me head on the unmade bed
While the limousines wait in the street
Those were the reasons and that was New York
We were running for the money and the flesh
And that was called love for the workers in song
Probably still is for those of them left
Ah but you got away, didn't you, babe?
You just turned your back on the crowd
You got away, I never once heard you say
I need you, I don't need you
I need you, I don't need you
And all of that jiving around
I remember you well in the Chelsea Hotel
You were famous, your heart was a legend
You told me again you preferred handsome men
But for me you would make an exception
And clenching your fist for the ones like us
Who are oppressed by the figures of beauty
You fixed yourself, you said: Well, never mind
We are ugly but we have the music
And then you got away, didn't you babe
You just turned your back on the crowd
You got away, I never once heard you say
I need you, I don't need you
I need you, I don't need you
And all of that jiving around
I don't mean to suggest that I loved you the best
I can't keep track of each fallen robin
I remember you well in the Chelsea Hotel
That's all, I don't even think of you that often
Chelsea Hotel Nr. 2
Ik herinner me je goed in het Chelsea Hotel
Je sprak zo dapper en zo zoet
Je gaf me een pijp op het ongeopmake bed
Terwijl de limousines wachten op straat
Dat waren de redenen en dat was New York
We renden voor het geld en het vlees
En dat werd liefde genoemd voor de werkers in het lied
Waarschijnlijk is het dat nog steeds voor degenen die er nog zijn
Ah, maar je bent weggekomen, nietwaar, schat?
Je draaide gewoon je rug naar de menigte
Je bent weggekomen, ik heb je nooit horen zeggen
Ik heb je nodig, ik heb je niet nodig
Ik heb je nodig, ik heb je niet nodig
En al dat gedoe eromheen
Ik herinner me je goed in het Chelsea Hotel
Je was beroemd, je hart was een legende
Je vertelde me opnieuw dat je de knappe mannen verkiest
Maar voor mij zou je een uitzondering maken
En je balde je vuist voor de mensen zoals wij
Die onderdrukt worden door de schoonheidsidealen
Je herstelde jezelf, je zei: Nou, laat maar
We zijn lelijk, maar we hebben de muziek
En toen ben je weggekomen, nietwaar, schat?
Je draaide gewoon je rug naar de menigte
Je bent weggekomen, ik heb je nooit horen zeggen
Ik heb je nodig, ik heb je niet nodig
Ik heb je nodig, ik heb je niet nodig
En al dat gedoe eromheen
Ik bedoel niet te suggereren dat ik het meest van je hield
Ik kan niet bijhouden welke gevallen merels
Ik herinner me je goed in het Chelsea Hotel
Dat is alles, ik denk zelfs niet zo vaak aan je.
Escrita por: Leonard Cohen