Kioku No Kakera
todokanu kotoba wa usureyuku koto naku
ima mo karamari tsuzukete iru
mada minu yoru o anata wa osorete
sono subete o sosogi ataete ita
Rise pain in the too heaven... tozashita chi yori
Rise pain in the too heaven... modori wa shinai
higeki ni kowarete tada hitori nokosare
kudake ochita kakera o hiroi atsumeru
zetsubou no kabe ni motare kizuita toki
tooku no kane ga owari o sugete
Rise pain in the too heaven... tozashita chi yori
Rise pain in the too heaven... modori wa shinai
higeki ni kowarete tada hitori nokosare
kudake ochita kakera o hiroi atsumeru
higeki ni kowarete tada hitori nokosare
kudake ochita kakera o hiroi atsumeru
Fragmenten van Herinneringen
woorden die niet aankomen vervagen zonder sporen
ook nu nog steeds verstrengeld met elkaar
je vreest de nacht die je nog niet hebt gezien
en gaf alles wat je had zonder aarzelen
Stijg op, pijn in de hoge hemel... van de afgesloten aarde
Stijg op, pijn in de hoge hemel... terugkeer is niet mogelijk
verwoest door tragedie, alleen achtergelaten
verzamelen de brokstukken die zijn neergestort
leunend tegen de muur van wanhoop, op het moment dat ik het besefte
ver weg klinkt de klok die het einde aankondigt
Stijg op, pijn in de hoge hemel... van de afgesloten aarde
Stijg op, pijn in de hoge hemel... terugkeer is niet mogelijk
verwoest door tragedie, alleen achtergelaten
verzamelen de brokstukken die zijn neergestort
verwoest door tragedie, alleen achtergelaten
verzamelen de brokstukken die zijn neergestort