Snow Drop
透明な雫はあなた枯れんな水の音
Toumei na shizuku wa anata karen na mizu no ne
煌めくように揺れる波紋は春の予感目覚めの呪文
Kirameku you ni yureru hamon wa haru no yokan mezame no jumon
崩れ落ちてゆく積み上げた防壁の向こうでは
Kuzure ochite yuku tsumiageta bouheki no mukou de wa
そっとあの日の僕が笑ってた
Sotto ano hi no boku ga waratteta
不思議だね錆びついて止まっていた時が
Fushigi da ne sabitsuite tomatteita toki ga
この世界にも朝を告げてくれるよ
Kono sekai ni mo asa o tsugete kureru yo
そう瞳閉ざしてないでよく見つめてみて
Sou hitomi tozashitenai de yoku mitsumete mite
真冬に咲いた白い雪の花に今なら気がつくはず
Mafuyu ni saita shiroi yuki no hana ni ima nara ki ga tsuku hazu
振り解けなかった図上の雲は避けて
Furi hodoke nakatta zujou no kumo wa sakete
凍りつく大地にはひそやかに彩いた
Kooritsuku daichi ni wa hisoyaka ni irozuita
鳥たちの羽ばたきが人々の歌声が
Toritachi no habataki ga hitobito no utagoe ga
響き始めて胸を焦がすよ
Hibiki hajimete mune o kogasu yo
そして永遠の空の下沈んでた風景に優しい笑みで
Soshite eien no sora no shita shizundeta fuukei ni yasashii emi de
風に吹かれるあなたがいた
Kaze ni fukareru anata ga ita
ロギレタレールを絵の具で継ぎ足したしたら
Rogireta re-ru o e no gu de tsugita shitara
鮮やかな明日が動き出した
Azayaka na ashita ga ugokidashita
運命は不思議だね錆びついて止まっていた時が
Unmei wa fushigi da ne sabitsuite tomatteita toki ga
この世界にも朝を告げてくれるよ
Kono sekai ni mo asa o tsugete kureru yo
歩き出す僕たちに暖かな雪が降り注いでいた
Arukidasu bokutachi ni atataka na yuki ga furisosoi deita
祝福されたように
Shukufuku sareta you ni
ララルララ、ララルララ、ララルララ
Rararurara, rararurara, rararurara
あなたはまるで白いベールをかぶったようだね
Anata wa maru de shiroi be-ru o kabutta you da ne
Sneeuwval
Transparante druppels, jij laat me niet verdorren, het geluid van water
De glinsterende golven die wiebelen, zijn een voorbode van de lente, een spreuk van ontwaken
Aan de andere kant van de instortende muren die ik heb opgebouwd,
Lachte zachtjes de jongen van die dag naar me
Het is vreemd, de tijd die roestig en stil stond,
Brengt ook in deze wereld de ochtend met zich mee
Dus sluit je ogen niet, kijk goed en zie
Dat je nu de witte sneeuwbloem kunt opmerken die in de winter bloeide
De wolken op de kaart die ik niet kon ontwijken,
Kleurden stilletjes de bevroren aarde
De vleugels van de vogels, de stemmen van de mensen,
Beginnen te weerklinken en branden in mijn hart
En onder de eeuwige lucht, in het landschap dat zonk,
Stond jij met een vriendelijke glimlach in de wind
Als ik de lijnen met verf aanvul,
Begint een levendige morgen te bewegen
Het lot is vreemd, de tijd die roestig en stil stond,
Brengt ook in deze wereld de ochtend met zich mee
De warme sneeuw viel neer op ons die weer begonnen te lopen,
Alsof we gezegend waren
La la la la, la la la la, la la la la
Jij lijkt wel een witte sluier te dragen.