Donde Esconder Tantas Manos?
Que yo no soy que es él
Que yo actúe bien y él no
Ah, no, de acá, yo no me muevo
Que por cuestión de piel, de sexo, religión
Tus zapatos no me los pruebo
¿A quién le vamos a tirar una pared?
¿Cuándo ya no nos quede nadie?
Tal vez un perro fiel a cambio de comer
Soporte hasta lo insoportable
Temiendo ser peor, temiendo ser mejor
Temiendo al fin, siempre temiendo
Viviendo en el ayer, aletargando el hoy
Sí, Víctor, sí, sobreviviendo
Juzgando al por mayor
Te alejas más y más del juicio que más importa
Que es el juicio interior
Que es el que hay que afrontar
Siendo parte de esta torta
Le atribuís el groove de un riff
Ciento por ciento
A la paz de la nicotina
Hipocondría maternal y paternal
Hereditaria vitamina
Los placeres te acortan la correa
Y vos que te pensáis un indomable
¿Qué gracia tiene andar por esta sociedad
Jactándose de responsable?
Si como un pulpo vas tirando piedras
No hay donde esconder tantas manos
Es mejor asumir la cobardía de huir
A la responsabilidad de vivir
No importa cuanto me puedas alejar de la realidad
Yo siempre vuelvo
Psicología infernal, picante, dulce y sal
Pero despierto y ya no vuelvo
Pasado el tiempo al fin
El espejo devuelve una imagen más familiar
Voy eligiendo a gusto
Y alternando puede haber picante, dulce y sal
Me bato a duelo con quien diga que voy bien
Porque hay rachas en esta vida
Soy grande y que señor no vaya a confundir
¡La soberbia con la autoestima!
Que la soberbia mira desde más arriba
Y no llora penas ajenas
En cambio, la autoestima se transmite
Y contagia a cualquier persona buena
Juzgando al por mayor
Te alejas más y más del juicio que más importa
Que es el juicio interior
Que es el que hay que afrontar
Siendo parte de esta torta
Si como un pulpo vas tirando piedras
No hay donde esconder tantas manos
Es mejor asumir la cobardía de huir
A la responsabilidad de vivir
Waar Verstop Je Zoveel Handen?
Dat ik niet ben wie hij is
Dat ik me goed gedraag en hij niet
Ah, nee, hier blijf ik staan
Omdat het om huid, seks, religie gaat
Pas jouw schoenen maar niet aan
Wie gaan we tegen de muur gooien?
Wanneer is er niemand meer over?
Misschien een trouw hondje voor wat te eten
Verdraag het onverdraaglijke
Bang om slechter te zijn, bang om beter te zijn
Bang om uiteindelijk, altijd bang
Leven in het verleden, het heden vertragen
Ja, Victor, ja, overleven
Jij oordeelt in bulk
Je verwijdert je steeds verder van het oordeel dat telt
Dat is het innerlijke oordeel
Dat is wat je moet onder ogen zien
Als onderdeel van deze taart
Je geeft de groove van een riff
Honderd procent
Aan de rust van nicotine
Moederlijke en vaderlijke hypochondrie
Erfelijke vitamine
De geneugten verkorten je riem
En jij die denkt dat je ongetemd bent
Wat heeft het voor zin om in deze maatschappij
Te pochen dat je verantwoordelijk bent?
Als je als een octopus stenen gooit
Is er geen plek om zoveel handen te verstoppen
Het is beter om de lafheid van vluchten te aanvaarden
Dan de verantwoordelijkheid van leven
Het maakt niet uit hoe ver je me van de realiteit verwijdert
Ik kom altijd terug
Infernale psychologie, pittig, zoet en zout
Maar ik word wakker en kom niet meer terug
Na verloop van tijd
Geeft de spiegel een bekendere afbeelding terug
Ik kies naar eigen smaak
En afwisselend kan er pittig, zoet en zout zijn
Ik ga de strijd aan met wie zegt dat ik het goed doe
Want er zijn periodes in dit leven
Ik ben groot en laat de heer niet verwarren
Trots met zelfvertrouwen!
Want trots kijkt van hogerop
En huilt niet om andermans verdriet
Terwijl zelfvertrouwen wordt doorgegeven
En aansteekt bij elke goede persoon
Jij oordeelt in bulk
Je verwijdert je steeds verder van het oordeel dat telt
Dat is het innerlijke oordeel
Dat is wat je moet onder ogen zien
Als onderdeel van deze taart
Als je als een octopus stenen gooit
Is er geen plek om zoveel handen te verstoppen
Het is beter om de lafheid van vluchten te aanvaarden
Dan de verantwoordelijkheid van leven
Escrita por: Las Pastillas Del Abuelo