395px

Tijdveranderingen

Las Pastillas del Abuelo

Cambios de Tiempo

Si el tiempo existe desde que el ser humano lo subdividió
Por qué temerle tanto a un programa que el mismo dio a luz
Un segundero de Mesías nos propone adorar a su Dios
De crear un programa a cargar con la cruz

Si lo que permanece siempre igual es el cambio ¿no ves?
No hay nada más moderno que lo clásico, dijo después
Y esa contradicción saco a bailar a einstein y a maría elena walsh
En mi mundo al revés

Siendo presencia es cómo, siento conciencia con el todo
Claro como el amor, que su expansión es hacia el centro
Ver las estrellas, consciente de verlas para adentro

Y creer en lo que veo pero también ver lo que creo
Entre creer y crear no hay diferencias de importancia
Al sol y al corazón seguro hay la misma distancia

Si las palabras acarician, matan y abrazan ¿por qué
No se las cuida como al cuerpo mismo desde antes de nacer?
Cambiando el cuento que me cuento sobre el tiempo cambia el tipo de tormento que defenderé

Siendo presencia es cómo, siento conciencia con el todo
Raro como el amor, que su expansión es hacia el centro
Ver las estrellas, consciente de verlas para adentro

Y creer en lo que veo pero también ver lo que creo
Entre creer y crear no hay diferencias de importancia
Al sol y al corazón seguro hay la misma distancia

Tijdveranderingen

Als de tijd bestaat sinds de mens hem heeft opgedeeld
Waarom zijn we zo bang voor een programma dat hij zelf heeft voortgebracht?
Een secondewijzer van de Messias stelt voor zijn God te aanbidden
Om een programma te creëren dat de last met zich meedraagt

Als wat altijd hetzelfde blijft de verandering is, zie je dat niet?
Er is niets moderners dan het klassieke, zei hij daarna
En die tegenstrijdigheid liet Einstein en María Elena Walsh dansen
In mijn wereld op z'n kop

Als aanwezigheid is hoe, voel ik bewustzijn met het geheel
Duidelijk als de liefde, waarvan de uitbreiding naar het centrum gaat
De sterren zien, bewust van het zien naar binnen

En geloven in wat ik zie, maar ook zien wat ik geloof
Tussen geloven en creëren zijn er geen verschillen in belang
Zowel de zon als het hart zijn vast dezelfde afstand

Als woorden strelen, doden en omarmen, waarom
Zorgen we er dan niet voor zoals voor het lichaam zelf, nog voor de geboorte?
Door het verhaal dat ik mezelf vertel over de tijd te veranderen, verandert het soort kwelling dat ik zal verdedigen

Als aanwezigheid is hoe, voel ik bewustzijn met het geheel
Vreemd als de liefde, waarvan de uitbreiding naar het centrum gaat
De sterren zien, bewust van het zien naar binnen

En geloven in wat ik zie, maar ook zien wat ik geloof
Tussen geloven en creëren zijn er geen verschillen in belang
Zowel de zon als het hart zijn vast dezelfde afstand