395px

Onmogelijk Resultaat

Las Pastillas del Abuelo

Resulta Imposible

Una guitarra por demás desafinada
Un frío alquimista que todo transforma en hielo
Una canción que de movida está arruinada
Y una autoestima ya muy adherido al suelo

Las esperanzas guardadas en un cajón
No tienen pilas, yo qué más le puedo hacer
Por Dios, qué difícil que se hace componer
Cuando me falta tu calor

Y me resulta imposible
Sacarla de mi cabeza
Un camino de ida y vuelta
Que termina en la cerveza
En la cerveza

Y ruego a Dios que esto termine
Para poder ser el de antes
Que no llora por mujeres
Y tiene siempre un amante
Siempre un amante

Ideas que vuelan, pero que nunca aterrizan
Metáforas como cuentos sin moralejas
Del quinto piso, está chistándome una vieja
Que, como yo, ya se olvidó de una sonrisa

Un verso triste que me acaban de vender
Y los zapatos que me aprietan el talón
Disculpen que sea tan triste mi canción
Es que no la volveré a ver

Y tengo miedo a equivocarme
A sufrir, ser lastimado
Equivocarme es algo humano
Pero amarte es un pecado
Es un pecado

Y ruego a Dios que esto termine
Para poder ser el de antes
Que no llora por mujeres
Y tiene siempre un amante
Siempre un amante

Porque conozco yo el calibre de tus besos
Ya no me dejo asesinar por esa boca
No pongo un pleno más por vos, no tengo un peso
Mejor le cedo a otro el turno que me toca
Que me toca

Y tengo miedo a equivocarme
A sufrir ser lastimado
Equivocarme es algo humano
Pero amarte es un pecado
Es un pecado

Y me resulta imposible
Sacarla de mi cabeza
Un camino de ida y vuelta
Que termina en la cerveza
En la cerveza

Y ruego a Dios que esto termine
Para poder ser el de antes
Que no llora por mujeres
Y tiene siempre un amante
Siempre un amante

Onmogelijk Resultaat

Een gitaar die totaal niet in de haak is
Een koude alchemist die alles in ijs verandert
Een lied dat vanaf het begin al verpest is
En een zelfvertrouwen dat al heel laag bij de grond ligt

De hoop ligt opgeborgen in een lade
Heeft geen batterijen, wat kan ik er nog aan doen?
Oh God, wat is het moeilijk om te componeren
Als ik jouw warmte mis

En het is voor mij onmogelijk
Om het uit mijn hoofd te krijgen
Een heen en weer pad
Dat eindigt bij het bier
Bij het bier

En ik bid tot God dat dit eindigt
Zodat ik weer de oude kan zijn
Die niet huilt om vrouwen
En altijd een minnaar heeft
Altijd een minnaar

Ideeën die vliegen, maar nooit landen
Metafoor als verhalen zonder moraal
Van de vijfde verdieping, schreeuwt een oude vrouw naar me
Die, net als ik, al vergeten is hoe te glimlachen

Een treurig vers dat me net is verkocht
En de schoenen die mijn hiel knellen
Sorry dat mijn lied zo treurig is
Het is omdat ik het nooit meer zal zien

En ik ben bang om fouten te maken
Om te lijden, om gekwetst te worden
Fouten maken is menselijk
Maar van jou houden is een zonde
Het is een zonde

En ik bid tot God dat dit eindigt
Zodat ik weer de oude kan zijn
Die niet huilt om vrouwen
En altijd een minnaar heeft
Altijd een minnaar

Want ik ken de kracht van jouw kussen
Laat me niet meer vermoorden door die mond
Ik zet geen cent meer in op jou, ik heb geen geld
Ik geef liever iemand anders mijn beurt
Mijn beurt

En ik ben bang om fouten te maken
Om te lijden, om gekwetst te worden
Fouten maken is menselijk
Maar van jou houden is een zonde
Het is een zonde

En het is voor mij onmogelijk
Om het uit mijn hoofd te krijgen
Een heen en weer pad
Dat eindigt bij het bier
Bij het bier

En ik bid tot God dat dit eindigt
Zodat ik weer de oude kan zijn
Die niet huilt om vrouwen
En altijd een minnaar heeft
Altijd een minnaar

Escrita por: Juan German Fernandez Betancor