Skalipso
Una vez más siento la necesidad
De respirarte en los ambientes más oscuros
De desafiar las leyes de la gravedad
Falsa alegría cambiada por tu cianuro
Necesidad de unirme al ghetto
De los que apelan a besarte
En escondites bien secretos
Con la locura como estandarte
No te permito que me saques toda el hambre
Que me acostumbres a atar todo con alambre
Me das mil canciones de buena madera
Cualquier estación para mí es primavera con vos
Pero cuando te vas
Me dejás con la más dulce pena matándome adentro
Y un otoño vacío en el centro que solo se llena
Con un poco más
De tu esencia en las venas
Me pongo goma, me pongo parlanchín
Voy rebotando de Argentina hasta Japón
Me cuelgo con historias que no tienen fin
Y me preocupo por problemas sin solución
Voy escuchando Dancing Mood
La sonrisa de oreja a oreja
Es un problema de actitud
Y ahora los dejo pensando con esta moraleja
Ponete bien si no hay quien salte y no hay un cobre
Que de esta miel mejor que falte y no que sobre
Te da mil canciones de buena madera
Cualquier estación para mí es primavera con vos
Pero cuando te vas
Me dejás con la más dulce pena matándome adentro
Y un otoño vacío en el centro que solo se llena
Con un poco más
De tu esencia en las venas
Que algo tan lindo me haga mal, es una pena
Me hace poner una de cal, veinte de arena
Me da mil canciones de buena madera
Cualquier estación para mí es primavera con vos
Pero cuando te vas
Me dejás con la más dulce pena matándome adentro
Y un otoño vacío en el centro que solo se llena
Com un poco más de tú esencia en las venas
Me dejás con la más dulce pena matándome adentro
Y un otoño vacío en el centro que solo se llena
Con un poco más de tu esencia en las venas
Skalipso
Nogmaals voel ik de behoefte
Om je te ademen in de donkerste hoeken
Om de wetten van de zwaartekracht uit te dagen
Valse vreugde vervangen door jouw cyanide
Behoefte om me te verenigen met het ghetto
Van degenen die je willen kussen
In goed verborgen schuilplaatsen
Met de gekte als ons vaandel
Ik laat je niet toe om al mijn honger weg te nemen
Dat je me laat wennen aan alles met draad
Je geeft me duizend nummers van goede kwaliteit
Elke seizoen is voor mij lente met jou
Maar als je weggaat
Laat je me met de zoetste pijn die me van binnen doodt
En een lege herfst in het midden die alleen gevuld wordt
Met een beetje meer
Van jouw essentie in mijn aderen
Ik word gek, ik word spraakzaam
Ik stuiter van Argentinië naar Japan
Ik hang vast aan verhalen die geen einde hebben
En maak me zorgen om problemen zonder oplossing
Ik luister naar Dancing Mood
Met een glimlach van oor tot oor
Het is een kwestie van houding
En nu laat ik ze nadenken met deze moraal
Zorg goed voor jezelf als er niemand springt en er geen cent is
Want van deze honing is het beter dat het ontbreekt dan dat het overblijft
Je geeft me duizend nummers van goede kwaliteit
Elke seizoen is voor mij lente met jou
Maar als je weggaat
Laat je me met de zoetste pijn die me van binnen doodt
En een lege herfst in het midden die alleen gevuld wordt
Met een beetje meer
Van jouw essentie in mijn aderen
Dat iets zo moois me pijn doet, is een schande
Het maakt me één van kalk, twintig van zand
Je geeft me duizend nummers van goede kwaliteit
Elke seizoen is voor mij lente met jou
Maar als je weggaat
Laat je me met de zoetste pijn die me van binnen doodt
En een lege herfst in het midden die alleen gevuld wordt
Met een beetje meer van jouw essentie in mijn aderen
Laat je me met de zoetste pijn die me van binnen doodt
En een lege herfst in het midden die alleen gevuld wordt
Met een beetje meer van jouw essentie in mijn aderen
Escrita por: Las Pastillas Del Abuelo