Más Humano
Que ya quiero bailar y gritar
Que ya no duele igual
Que después de un punto final
Ya no hay más
Que escribir
Ni contar
Y a pesar del daño
Que me estás causando
Me hiciste más humano
Te lo agradezco a diario
Tengo fotos que me encantan
Y a la vez a mí me matan
Los mensajes que mandabas cuando
Ya era tarde en la madrugada
Y aunque fue el año pasado
Te pienso de vez en cuando
Recuerdos buenos y malos
Me hacen viajar al pasado
Y era difícil vernos
Pero más el no tenernos
Y si mañana nos vemos
Platicamos, nos perdemos
Pero eso de querernos
No se puede aunque intentemos
No se puede aunque intentemos
Y ahora que veo el panorama
Quererte me quita la calma
Y a pesar del daño
Que me estás causando
Me hiciste más humano
Te lo agradezco a diario
Meer Menselijk
Ik wil al dansen en schreeuwen
Het doet niet meer zo'n pijn
Want na een punt achter de zin
Is er niets meer
Te schrijven
Of te vertellen
En ondanks de schade
Die je me aandoet
Heb je me meer menselijk gemaakt
Daarvoor ben ik je elke dag dankbaar
Ik heb foto's die ik geweldig vind
En die me tegelijkertijd doden
De berichten die je stuurde toen
Het al laat in de nacht was
En ook al was het vorig jaar
Denk ik af en toe aan je
Goede en slechte herinneringen
Laten me terugreizen in de tijd
En het was moeilijk om elkaar te zien
Maar nog moeilijker om elkaar niet te hebben
En als we elkaar morgen zien
Praten we, verdwalen we
Maar dat van elkaar willen
Dat kan niet, hoe hard we het ook proberen
Dat kan niet, hoe hard we het ook proberen
En nu ik het overzicht zie
Maakt het me onrustig om je te willen
En ondanks de schade
Die je me aandoet
Heb je me meer menselijk gemaakt
Daarvoor ben ik je elke dag dankbaar
Escrita por: Miguel Ángel de la Rosa Marroquín / Emilio De La Rosa Marroquín / Milton de la Rosa Marroquín