O Fundo do Mar
Foi de ferida em ferida que eu vi
Não vale a pena cultivar carinho
Pela dor que eu senti
O tempo é lento, mas consegue consolar
O choro e a dor, mas resta a memória
Que não me deixa esquecer
Mas eu sei que existe o fundo do mar
O lugar pras minhas mágoas lançar
Pra perdoar
Me libertar e nunca mais lembrar
São essas águas turvas que vou procurar
Quando a amargura me sondar
Pois nelas Tua graça afogou os erros meus
A Tua perfeição se estende desde o céu
Até o escuro do oceano
Tornando invisível o que eu lá deixei
Me ensina a ir pro fundo do mar
O lugar pras minhas mágoas lançar
Pra perdoar
Se o Eterno insiste em me redimir
Que o orgulho não me venha impedir
De querer chegar ao fundo mar
O lugar pras minhas mágoas lançar
Pra perdoar
Pra perdoar
Me libertar e nunca mais lembrar
De Diepte van de Zee
Het was van wond naar wond dat ik zag
Het heeft geen zin om genegenheid te koesteren
Vanwege de pijn die ik voelde
De tijd is traag, maar kan troosten
De tranen en de pijn, maar de herinnering blijft
Die me niet laat vergeten
Maar ik weet dat er de diepte van de zee is
De plek om mijn verdriet te laten gaan
Om te vergeven
Me te bevrijden en nooit meer te herinneren
Het zijn deze troebele wateren die ik ga zoeken
Wanneer de bitterheid me aanraakt
Want daarin heeft Uw genade mijn fouten verdronken
Uw perfectie strekt zich uit van de hemel
Tot de duisternis van de oceaan
Het maakt onzichtbaar wat ik daar heb achtergelaten
Leer me naar de diepte van de zee te gaan
De plek om mijn verdriet te laten gaan
Om te vergeven
Als de Eeuwige volhardt in mijn verlossing
Laat dan trots me niet tegenhouden
Om de diepte van de zee te bereiken
De plek om mijn verdriet te laten gaan
Om te vergeven
Om te vergeven
Me te bevrijden en nooit meer te herinneren