Mi Rubi L'anima
Scrivo sul quaderno è tutto tempo perso e tu
che sei aldilà del mare ed io non ho che te
Qui dentro l'anima
Disfo le valigie e chiamo le mie amiche e poi
ho ancora da studiare ed io che cerco te in quelle pagine
Da domani tutto come sempre tornerà
La gente il traffico in città
Non voglio amare più così
Come vorrei odiarti farti anche del male, ma
vorrei soltanto averti qui con me non voglio amare più così
Io senza te che vita è
Ogni sera esco e tu sei li che guardi me
Da quella foto al mare ed io ti chiuderei in una scatola
Mi ha telefonato quella che non molla mai
ma se l'amassi forse io potrei con lei dimenticare te
Poi delle vacanze quanto se ne parlerà
Storie leggere dell'età non voglio amare più così
Voglio anche scherzare non drammatizzare ma
più parlo e più ti vedo qui con me non voglio amare più così
Io senza te che vita è
Non voglio amare più così
Mijn Robijn de Ziel
Ik schrijf in mijn schrift, het is allemaal tijdverspilling en jij
Die aan de andere kant van de zee bent, en ik heb alleen jou
Hierbinnen de ziel
Ik maak mijn koffers open en bel mijn vriendinnen en dan
Moet ik nog studeren en ik zoek jou in die pagina's
Vanaf morgen zal alles weer zoals altijd zijn
De mensen, het verkeer in de stad
Ik wil niet meer zo houden van
Hoe graag zou ik je haten, je ook pijn doen, maar
Ik wil je gewoon hier bij me, ik wil niet meer zo houden van
Ik zonder jou, wat voor leven is dat
Elke avond ga ik uit en jij kijkt naar me
Van die foto aan het strand en ik zou je in een doos stoppen
Diegene die nooit opgeeft belde me
Maar als ik haar zou liefhebben, zou ik jou misschien kunnen vergeten
Dan over de vakanties, hoeveel zullen we erover praten
Lichte verhalen van de leeftijd, ik wil niet meer zo houden van
Ik wil ook grappen maken, niet dramatiseren, maar
Hoe meer ik praat, hoe meer ik jou hier bij me zie, ik wil niet meer zo houden van
Ik zonder jou, wat voor leven is dat
Ik wil niet meer zo houden van