La Soledad
Marco se ha marchado para no volver
El tren de la mañana llega ya sin él
Es solo un corazón con alma de metal
En esa niebla gris que envuelve la ciudad
Su banco está vacío, Marco sigue en mí
Le siento respirar, pienso que sigue aquí
Ni la distancia enorme puede dividir
Dos corazones y un solo latir
Quizá si tú piensas en mí
Si a nadie tú quieres hablar
Si tú te escondes como yo
Si huyes de todo y si te vas
Pronto a la cama, sin cenar
Si aprietas fuerte contra ti
La almohada y te echas a llorar
Si tú no sabes cuánto mal
Te hará la soledad
Na, na y na, na y na, na
Na, na y na
Na, na y na
Miro en mi diario tu fotografía
Con ojos de muchacho, un poco tímido
La aprieto contra el pecho y me parece que
Estás aquí entre inglés y matemáticas
Tu padre y sus consejos, qué monotonía
Por causa del trabajo y otras tonterías
Te ha llevado lejos, sin contar contigo
Te ha dicho: Un día lo comprenderás
Quizá si tú piensas en mí
Con los amigos, te verás
Tratando solo de olvidar
No es nada fácil la verdad
En clase, ya no puedo más
Y por las tardes es peor
No tengo ganas de estudiar
Por ti, mi pensamiento va
Es imposible dividir así
La vida de los dos
Por eso, espérame, cariño mío
Conserva la ilusión
La soledad entre los dos
Este silencio en mi interior
Esa inquietud de ver pasar así
La vida sin tu amor
Por eso, espérame, porque
Esto no puede suceder
Es imposible separar así
La historia de los dos
La soledad entre los dos
Este silencio en mi interior
Esa inquietud de ver pasar así
La vida sin tu amor
Por eso, espérame, porque
Esto no puede suceder
Es imposible separar así
La historia de los dos
La soledad
De Eenzaamheid
Marco is vertrokken, komt niet meer terug
De ochtendtrein arriveert al zonder hem
Het is slechts een hart met een ziel van metaal
In die grijze mist die de stad omhult
Zijn bankje is leeg, Marco leeft nog in mij
Ik voel hem ademen, denk dat hij hier nog is
Zelfs de enorme afstand kan niet scheiden
Twee harten met één enkele klop
Misschien als jij aan mij denkt
Als je met niemand wilt praten
Als jij je verbergt zoals ik
Als je van alles wegvlucht en gaat
Snel naar bed, zonder te dineren
Als je de kussen stevig tegen je aan drukt
En je in huilen uitbarst
Als je niet weet hoeveel pijn
De eenzaamheid je zal doen
Na, na en na, na en na, na
Na, na en na
Na, na en na
Ik kijk in mijn dagboek naar jouw foto
Met de ogen van een jongen, een beetje verlegen
Ik druk het tegen mijn borst en het lijkt alsof
Je hier bent tussen Engels en wiskunde
Je vader en zijn adviezen, wat een sleur
Vanwege het werk en andere onzin
Heeft hij je ver weggebracht, zonder jou te tellen
Hij heeft gezegd: Op een dag begrijp je het
Misschien als jij aan mij denkt
Met vrienden, zul je me zien
Proberend alleen maar te vergeten
De waarheid is niet zo makkelijk
In de klas kan ik niet meer
En 's middags is het erger
Ik heb geen zin om te studeren
Door jou gaat mijn gedachten
Het is onmogelijk zo te scheiden
Het leven van ons twee
Daarom, wacht op me, mijn lief
Houd de hoop vast
De eenzaamheid tussen ons twee
Deze stilte in mijn binnenste
Die onrust om zo te zien
Het leven zonder jouw liefde
Daarom, wacht op me, want
Dit kan niet gebeuren
Het is onmogelijk zo te scheiden
Het verhaal van ons twee
De eenzaamheid tussen ons twee
Deze stilte in mijn binnenste
Die onrust om zo te zien
Het leven zonder jouw liefde
Daarom, wacht op me, want
Dit kan niet gebeuren
Het is onmogelijk zo te scheiden
Het verhaal van ons twee
De eenzaamheid