Por El Camino
Hemos crecido juntos yo y mis ojos como dos amigos
Que buscan con el alma un lugar que hoy no existe ya
Entre mil mañanas frescas de bicicletas
Mil atardeceres sobre algun autobus
Y con un hambre de sonrisas que regalen luz
Yo y mis cuadernos de recuerdos, direcciones que he perdido
He visto caras de quien tanto ame marcharse luego un dia
Y he respirado un mar desconocido en las horas
Silenciosas de un verano de ciudad
Mirando mi sombra repleta de melancolia
Yo con mis noches que he cerrado como he cerrado un paraguas
Mirandome hacia dentro para leer el dolor y la sal
He caminado por las calles persiguiendo el viento
Sintiendo un peso de inutilidad
Y fragil y violento yo me he dicho tu veras, veras, veras
Por el camino veras
Que no estaras tu solo
Por el camino encontraras
Un lugar en el cielo
Oiras por el camino latir tu corazon
Encontraras mas amor
Soy solo gota en este mar de gente que hay en este mundo
Yo que he soñado sobre un tren que nunca dejo el anden
Corriendo por los prados blancos de luna
Para regalar mas tiempo a mi ingenuidad
Y joven y violento yo me he dicho tu veras, veras, veras
Por el camino veras
Que no estaras tu solo
Por el camino encontraras
Tambien tu un lugar en el cielo
Oiras por el camino latir tu corazon
Encontraras mas amor
Yo se muy bien que una cancion no nos podra cambiar la vida
Pero no se muy bien porque seguimos esta busqueda infinita
Que es lo que me mueve dentro
A cantar canciones
A buscar amores una y otra vez
Para que sea mejor mañana porque mañana tu
Por el camino veras
Para que sea mejor mañana porque mañana tu
Por el camino veras
Op de Weg
We zijn samen opgegroeid, ik en mijn ogen, als twee vrienden
Die met de ziel een plek zoeken die er vandaag niet meer is
Tussen duizend frisse ochtenden op fietsen
Duizend zonsondergangen boven een bus
En met een honger naar glimlachen die licht geven
Ik en mijn notitieboeken vol herinneringen, adressen die ik ben kwijtgeraakt
Ik heb gezichten gezien van wie ik zo veel hield, die op een dag vertrokken
En ik heb een onbekende zee ingeademd in de uren
Stil van een stadszomer
Kijkend naar mijn schaduw vol melancholie
Ik met mijn nachten die ik heb gesloten zoals ik een paraplu sluit
Kijkend naar binnen om de pijn en het zout te lezen
Ik heb door de straten gelopen, de wind achterna
Voelend een gewicht van nutteloosheid
En fragiel en gewelddadig heb ik tegen mezelf gezegd: je zult zien, zien, zien
Op de weg zul je zien
Dat je niet alleen zult zijn
Op de weg zul je vinden
Een plek in de lucht
Je zult op de weg je hart horen kloppen
Je zult meer liefde vinden
Ik ben slechts een druppel in deze zee van mensen in deze wereld
Ik die gedroomd heb over een trein die nooit het perron verliet
Rennend over de witte weilanden van de maan
Om meer tijd te geven aan mijn naïviteit
En jong en gewelddadig heb ik tegen mezelf gezegd: je zult zien, zien, zien
Op de weg zul je zien
Dat je niet alleen zult zijn
Op de weg zul je ook
Een plek in de lucht vinden
Je zult op de weg je hart horen kloppen
Je zult meer liefde vinden
Ik weet heel goed dat een lied ons leven niet kan veranderen
Maar ik weet niet goed waarom we deze eindeloze zoektocht voortzetten
Wat is het dat me van binnen beweegt
Om liedjes te zingen
Om keer op keer liefde te zoeken
Zodat morgen beter is, omdat morgen jij
Op de weg zul je zien
Zodat morgen beter is, omdat morgen jij
Op de weg zul je zien