Dimora Naturale
Mi sono facciata sul mondo attraverso i tuoi occhi
E ho riletto con te la mia storia dentro ai miei ricordi
Che lo sai di scambiarsi la pelle non succede a molti
Di entrare ancora sotto nuove coperte, di sentirsi accolti
Anime nei corpi
Ho percorso i tratti del tuo viso come fossero due strade
Sulle curve di un sorriso piano senza accelerare
Ho quell'impressione così ricorrente
Che ci capiamo da sempre
Ed io ti ho chiamato casa dal primo momento
Tu il soffito ed io il pavimento
Le pareti importanti sono un sentimento
Le tue braccia la stanza dove mi addormento
E se mi stringi non c'è un'altro posto
Dove vorrei andare, dove vorrei abitare
In questo tempo dove tutto cade
Tu sei la mia dimora naturale
Perché sei il posto più bello che ho visto sulla mappa del mondo
Quello che fra tutti preferisco, in cui farò sempre ritorno
E ti ho sentito a me uguale da sempre dal primo giorno
E non ci siamo lasciate le mani neanche per un secondo
Ho traslocato così tante volte che ora sento ancora l'eco
Delle stanze vuote, di ogni sogno che ho lasciato indietro
E quel bisogno di qualcuno che dorme
Accanto a me nella notte
Ed io ti ho chiamato casa dal primo momento
Tu il soffito ed io il pavimento
Le pareti importanti sono un sentimento
Le tue braccia la stanza dove mi addormento
E se mi stringi non c'è un'altro posto
Dove vorrei andare, dove vorrei abitare
In questo tempo dove tutto cade
E da quando tu mi abiti
(Da quando tu mi abiti)
So che i tuoi respiri posso sentirli da dentro
Seduti negli angoli
(Seduti negli angoli)
Dove non esiste il rumore del tempo
E dimmi che rimani qui
Che rimani qui
Perché io ti ho chiamato casa dal primo momento
Tu il soffito ed io il pavimento
Le pareti importanti sono un sentimento
Le tue braccia la stanza dove mi addormento
E se mi stringi non c'è un'altro posto
Dove vorrei andare, dove vorrei abitare
In questo tempo dove tutto cade
Tu sei la mia dimora naturale
Natuurlijke Thuis
Ik heb de wereld door jouw ogen bekeken
En heb samen met jou mijn verhaal in mijn herinneringen herlezen
Je weet dat het niet veel mensen overkomt om van huid te wisselen
Om weer onder nieuwe dekens te kruipen, om je welkom te voelen
Zielen in lichamen
Ik heb de contouren van je gezicht gevolgd als waren het twee wegen
Op de bochten van een glimlach, langzaam zonder te versnellen
Ik heb die zo terugkerende indruk
Dat we elkaar altijd al begrepen
En ik heb je vanaf het eerste moment thuis genoemd
Jij het plafond en ik de vloer
De belangrijke muren zijn een gevoel
Jouw armen de kamer waar ik in slaap val
En als je me omarmt is er geen andere plek
Waar ik naartoe wil gaan, waar ik wil wonen
In deze tijd waarin alles valt
Jij bent mijn natuurlijke thuis
Want jij bent de mooiste plek die ik op de wereldkaart heb gezien
Die ik bovenal verkies, waar ik altijd naar terug zal keren
En ik heb je altijd al als gelijk aan mij gevoeld vanaf de eerste dag
En we hebben onze handen geen seconde losgelaten
Ik ben zo vaak verhuisd dat ik nog steeds het echo
Van de lege kamers hoor, van elke droom die ik heb achtergelaten
En die behoefte aan iemand die slaapt
Naast mij in de nacht
En ik heb je vanaf het eerste moment thuis genoemd
Jij het plafond en ik de vloer
De belangrijke muren zijn een gevoel
Jouw armen de kamer waar ik in slaap val
En als je me omarmt is er geen andere plek
Waar ik naartoe wil gaan, waar ik wil wonen
In deze tijd waarin alles valt
En sinds jij bij me woont
(Sinds jij bij me woont)
Weet ik dat ik jouw adem van binnen kan voelen
Zittend in de hoeken
(Zittend in de hoeken)
Waar het geluid van de tijd niet bestaat
En zeg me dat je hier blijft
Dat je hier blijft
Want ik heb je vanaf het eerste moment thuis genoemd
Jij het plafond en ik de vloer
De belangrijke muren zijn een gevoel
Jouw armen de kamer waar ik in slaap val
En als je me omarmt is er geen andere plek
Waar ik naartoe wil gaan, waar ik wil wonen
In deze tijd waarin alles valt
Jij bent mijn natuurlijke thuis