395px

Tócame

Laura Voutilainen

Kosketa Mua

Muistatko vielä näytelmän, jossa
sä prinssi oot, mä prinsessaksi vain yritän
takerruin hetkeen, kuin hullu sua halasin
mut juoksin karkuun kun rakkautta säikähdinkin
saa tulla etsimään mua, ja löytää

refrain:
Kosketa mua nyt vaikka pelkään
kosketa mua ja nosta selkään
nyt vihdoin kotona oon, miks monta vuotta harhailin
kun sua vain tarvitsin

Mä luen kaikki sun kirjeet uudelleen
ja suljen silmät, päästän tuoksusi huoneeseen
mä ryntään perääs kun liian kauas sä meet
en myönnä sitä, mut sä kuulet askeleeni
mä tahdon etsiä sua ja löytää

refrain

Kuulen äänes, se mua suojelee
kaikki kauniiksi tee

Tócame

¿Recuerdas la obra de teatro, en la que
tú eras el príncipe, yo solo intentaba ser la princesa?
Me aferré al momento, como loca te abracé
pero corrí asustada cuando me asusté del amor
ven a buscarme, y encuéntrame

estribillo:
Tócame ahora aunque tenga miedo
tócame y levántame
finalmente estoy en casa, ¿por qué vagué tantos años?
cuando solo te necesitaba a ti

Leo todas tus cartas de nuevo
y cierro los ojos, dejo entrar tu aroma en la habitación
corro tras de ti cuando te alejas demasiado
no lo admito, pero tú escuchas mis pasos
quiero buscarte y encontrarte

estribillo

Escucho tu voz, que me protege
todo se vuelve hermoso