Rupture
Une porte qui claque
Un, deux, trois verres de cognac
Tombent en vrac c'est l'attaque et puis elle craque
Limbes, solitude, lassitude, se dénude une prélude
Inquiétude interlude d'une jeune fille prude
C'est juste une fin un peu banale
Le final, terminal histoire sentimentale qui fait son carnaval
Puis vient la renaissance, imprudence on s'en balance, c'est la démence
Passé composé d'une épopée démesurée
Délurée, incendiée même oubliée
Futur de quelques murmures, écriture nocturne
D'une aventure aux allures obscures
Paroles qui dérapent
Un deux trois gouttes sur la nappe
Il l'attrape elle le frappe
Prochaine étape, puis on se bagarre, se sépare
Départ pour un long cauchemar style polar
En boulevard d'un beau bazar
Ce sont les restes d'une ivresse de jeunesse de vieillesse
Une tendresse qui s'abaisse à la tristesse
Souvenir, de ces beaux sourires quelques soupirs pire
Qu'un désir, trace d'un délire
Passé composé d'une épopée démesurée
Délurée, incendiée même oubliée
Futur de quelques murmures, écriture nocturne
D'une aventure aux allures obscures
Passé composé d'une épopée démesurée
Délurée, incendiée même oubliée
Futur de quelques murmures, écriture nocturne
D'une aventure aux allures obscures
Aux baisers ratures
Aux parfums impurs
Aux corps immatures
Passé composé d'une épopée démesurée
Délurée, incendiée même oubliée
Futur de quelques murmures, écriture nocturne
D'une aventure aux allures obscures
Passé composé d'une épopée démesurée
Délurée, incendiée même oubliée
Futur de quelques murmures, écriture nocturne
D'une aventure aux allures obscures
C'était juste une rupture, morsure, cassure, fêlure
Quelque chose qui se casse, qui te dépasse
Des planchers que l'on débarrasse
C'est ton cœur que l'on dévaste
C'est quelque chose qui finira par se tasser
Ruptuur
Een deur die dichtklapt
Een, twee, drie glazen cognac
Vallen in het rond, het is de aanval en dan breekt ze
Limbo's, eenzaamheid, vermoeidheid, ontbloot een prelude
Onrust intermezzo van een jonge deerne
Het is gewoon een beetje een banale afloop
De finale, terminale sentimentele verhaal dat zijn carnaval viert
Dan komt de wedergeboorte, roekeloosheid, het maakt ons niet uit, het is waanzin
Voltooid verleden tijd van een buitensporig verhaal
Onbeschaamd, in brand gestoken, zelfs vergeten
Toekomst van enkele gefluister, nachtelijke schrijfsels
Van een avontuur met duistere schijn
Woorden die ontsporen
Een, twee, drie druppels op de tafel
Hij pakt haar, zij slaat hem
Volgende stap, dan vechten we, scheiden we
Vertrek naar een lange nachtmerrie in een thrillerstijl
In de boulevard van een mooie chaos
Dit zijn de resten van een dronkenschap van jeugd en ouderdom
Een tederheid die zakt naar de treurigheid
Herinnering, van die mooie glimlachen, enkele zuchten erger
Dan een verlangen, spoor van een delirium
Voltooid verleden tijd van een buitensporig verhaal
Onbeschaamd, in brand gestoken, zelfs vergeten
Toekomst van enkele gefluister, nachtelijke schrijfsels
Van een avontuur met duistere schijn
Voltooid verleden tijd van een buitensporig verhaal
Onbeschaamd, in brand gestoken, zelfs vergeten
Toekomst van enkele gefluister, nachtelijke schrijfsels
Van een avontuur met duistere schijn
Aan de kussen met krassen
Aan de onzuivere geuren
Aan de onvolwassen lichamen
Voltooid verleden tijd van een buitensporig verhaal
Onbeschaamd, in brand gestoken, zelfs vergeten
Toekomst van enkele gefluister, nachtelijke schrijfsels
Van een avontuur met duistere schijn
Voltooid verleden tijd van een buitensporig verhaal
Onbeschaamd, in brand gestoken, zelfs vergeten
Toekomst van enkele gefluister, nachtelijke schrijfsels
Van een avontuur met duistere schijn
Het was gewoon een breuk, beet, barst, scheur
Iets dat breekt, dat je overtreft
Vloeren die we leegmaken
Het is je hart dat we verwoesten
Het is iets dat uiteindelijk zal verzakken