395px

Wanneer de Vriend Verraadt

Léa Mendonça

Quando o Amigo Trai

Não foi o inimigo que me afrontou
Não foi quem me odeia que me caluniou
Não foi, não
Se fosse, com certeza eu suportaria
Se fosse dele, eu me esconderia
Mas não foi, não, não

Foi você, amigo e companheiro com quem todos os dias
Eu ia à casa do Senhor, e juntos partilhávamos o pão
Pensei que você fosse meu amigo
E por isso lhe abri meu coração, meu coração

Então, corri pros braços do Senhor
Manhã, tarde e noite eu chorei
Meu choro só durou mais uma noite
Alegria, veio quando eu acordei
Ele me ouviu, e a mágoa retirou
Fortaleceu meus pés me levantou
Não esqueci o que me aconteceu
Mas estou sarado, purificado
A chaga aberta, Cristo já fechou
Já posso te chamar de novo, amigo

Foi você, amigo e companheiro com quem todos os dias
Eu ia à casa do Senhor, e juntos partilhávamos o pão
Pensei que você fosse meu amigo
E por isso lhe abri meu coração, meu coração

Então, corri pros braços do Senhor
Manhã, tarde e noite eu chorei
Meu choro só durou mais uma noite
Alegria, veio quando eu acordei
Ele me ouviu, e a mágoa retirou
Fortaleceu meus pés me levantou
Não esqueci o que me aconteceu
Mas estou sarado, purificado
A chaga aberta, Cristo já fechou
Já posso te chamar de novo, amigo

Wanneer de Vriend Verraadt

Het was niet de vijand die me beledigde
Het was niet degene die me haat die me belasterde
Nee, het was niet
Als het dat was, zou ik het zeker verdragen
Als het van hem was, zou ik me verstoppen
Maar het was niet, nee, nee

Het was jij, vriend en maat met wie ik elke dag
Naar het huis van de Heer ging, en samen deelden we het brood
Ik dacht dat jij mijn vriend was
En daarom opende ik mijn hart voor jou, mijn hart

Dus rende ik naar de armen van de Heer
Ochtend, middag en avond heb ik gehuild
Mijn tranen duurden maar één nacht
Vreugde kwam toen ik wakker werd
Hij hoorde me, en nam de pijn weg
Versterkte mijn voeten, tilde me op
Ik ben niet vergeten wat me overkwam
Maar ik ben genezen, gezuiverd
De open wond, Christus heeft die al gesloten
Ik kan je weer vriend noemen

Het was jij, vriend en maat met wie ik elke dag
Naar het huis van de Heer ging, en samen deelden we het brood
Ik dacht dat jij mijn vriend was
En daarom opende ik mijn hart voor jou, mijn hart

Dus rende ik naar de armen van de Heer
Ochtend, middag en avond heb ik gehuild
Mijn tranen duurden maar één nacht
Vreugde kwam toen ik wakker werd
Hij hoorde me, en nam de pijn weg
Versterkte mijn voeten, tilde me op
Ik ben niet vergeten wat me overkwam
Maar ik ben genezen, gezuiverd
De open wond, Christus heeft die al gesloten
Ik kan je weer vriend noemen

Escrita por: Léa Mendonça