Adelante
Adelante con mi canto lastimero
Yo seguiré de noche, yo seguiré de día
Y si más tarde me atormenta un desespero
Me hago el desentendido y lucharé con valentía
Y si más tarde me atormenta un desespero
Me hago el desentendido y lucharé con valentía
Caminaré sin rumbo por la calle
Igual que mucha gente en esta vida
Si una puerta se cierra, otra se abre
Y encontraré de nuevo la salida
Y como todo en esta vida es inestable
Yo seguiré mi ruta sin meditar siquiera
En esa gente que camina por la calle
Dónde los niños mueren de dolor y de miseria
En esa gente que camina por la calle
Dónde los niños mueren de dolor y de miseria
Amigos he tenido por montones
Y les tocó partir sin despedida
Con el que más contaba se alejó
Y sigo caminando por la vida
(Ay hombe, ay mi vida)
(Hombre Leandro, adelante, ay)
Hasta hallarme confundido entre la gente
Que vaga por el mundo sin un destino cierto
Dónde los niños mueren sin tener doliente
Los que viven, caminan, pero no llegan al puerto
Dónde los niños mueren sin tener doliente
Los que viven, caminan, pero no llegan al puerto
Dónde las hembras lloran su dolor
Y el niño sin pensar soberbio canta
El joven clama su liberación
Y el viejo ve morir sus esperanzas
Una vez hice una pausa en un paraje
Rendido de cansancio caí sobre la arena
Oí una voz que me dijo no desmayes
Levántate del suelo luchador no te detengas
Oí una voz que me dijo no desmayes
Levántate del suelo luchador no te detengas
Amigos que se van, ¿cuántos se han ido?
Yo seguiré adelante en mi dolor
Me levanté de allí seguí el camino
En busca de mi nueva redención
Vooruit
Vooruit met mijn treurige zang
Ik ga door de nacht, ik ga door de dag
En als me later een wanhoop kwelt
Doe ik alsof ik het niet hoor en vecht ik met moed
En als me later een wanhoop kwelt
Doe ik alsof ik het niet hoor en vecht ik met moed
Ik zal zonder doel door de straat lopen
Net als veel mensen in dit leven
Als de ene deur sluit, opent de andere
En ik zal opnieuw de uitgang vinden
En zoals alles in dit leven onvast is
Zal ik mijn pad volgen zonder erover na te denken
Over die mensen die door de straat lopen
Waar kinderen sterven van pijn en ellende
Over die mensen die door de straat lopen
Waar kinderen sterven van pijn en ellende
Vrienden heb ik in overvloed gehad
En ze moesten gaan zonder afscheid
Degene op wie ik het meest rekende, is weggegaan
En ik blijf verder lopen door het leven
(Ay hombe, ay mijn leven)
(Hombre Leandro, vooruit, ay)
Tot ik verward tussen de mensen ben
Die zonder zeker doel door de wereld zwerven
Waar kinderen sterven zonder dat iemand zich bekommert
De levenden lopen, maar bereiken de haven niet
Waar kinderen sterven zonder dat iemand zich bekommert
De levenden lopen, maar bereiken de haven niet
Waar de vrouwen hun verdriet huilen
En het kind zonder nadenken trots zingt
De jongere roept om zijn bevrijding
En de oude ziet zijn hoop sterven
Eens maakte ik een pauze op een plek
Opgegeven van vermoeidheid viel ik op het zand
Ik hoorde een stem die me zei: geef niet op
Sta op van de grond, vechter, stop niet
Ik hoorde een stem die me zei: geef niet op
Sta op van de grond, vechter, stop niet
Vrienden die weggaan, hoeveel zijn er al gegaan?
Ik zal verder gaan in mijn pijn
Ik stond op en vervolgde de weg
Op zoek naar mijn nieuwe verlossing