Horizonte azul
O que mais me dói em noite sem luar
Sou eu aqui sozinho, louco a te lembrar
Olhando da janela solidão da rua
Bate o desespero, vem saudade sua
Pertinho do céu, num baixo astral danado
Nesse apartamento
Eu louco, alucinado
Foi o seu olhar que me deixou assim
Louco, apaixonado, tão fora de mim
O gosto do seu beijo
Ainda em minha boca eu sinto
Forte demais pra se esquecer
Você foi ilusão, virou paixão
Difícil de esquecer
Horizonte azul, vermelho
Luzes a brilhar
O seu corpo nu, no espelho
Lembranças demais
As luzes da cidade
Olhando aqui de cima
São manchas de saudade
Inertes na neblina
Loucas fantasias
Vem nesse apogeu
Busca no meu corpo encontrar o seu
Coração não bate
Apanha no meu peito
Morto de saudade
Eu choro, não tem jeito
Quero estar contigo no seu aconchego
E te falar de amor no toque dos meus dedos
Lembranças de nós dois
Aqui nesses lençóis ficaram
Fortes demais pra se esquecer
Você foi ilusão, virou paixão
Difícil de esquecer
Horizonte azul, vermelho
Luzes a brilhar
O seu corpo nu, no espelho
Lembranças demais
Horizonte azul, vermelho
Luzes a brilhar
O seu corpo nu, no espelho
Lembranças demais
Horizonte azul, vermelho
Luzes a brilhar
O seu corpo nu, no espelho
Lembranças demais
Horizonte azul
Blauwe horizon
Wat me het meest pijn doet in een nacht zonder maan
Ben ik hier alleen, gek van het denken aan jou
Kijkend uit het raam, de eenzaamheid van de straat
Slaat de wanhoop toe, komt de heimwee naar jou
Dicht bij de hemel, in een rot humeur
In dit appartement
Ben ik gek, al hallucinerend
Het was jouw blik die me zo maakte
Gek, verliefd, zo ver van mezelf
De smaak van jouw kus
Voel ik nog op mijn lippen
Te sterk om te vergeten
Jij was een illusie, werd een passie
Moelijk te vergeten
Blauwe horizon, rood
Lichten die stralen
Jouw naakte lichaam, in de spiegel
Te veel herinneringen
De lichten van de stad
Kijkend hier van boven
Zijn vlekken van heimwee
Inert in de mist
Gekke fantasieën
Komen in deze apotheose
Zoek in mijn lichaam om het jouwe te vinden
Mijn hart klopt niet
Krijgt klappen in mijn borst
Dood van heimwee
Ik huil, er is geen ontkomen aan
Ik wil bij jou zijn in jouw omhelzing
En je van liefde vertellen met de aanraking van mijn vingers
Herinneringen aan ons twee
Zijn hier in deze lakens gebleven
Te sterk om te vergeten
Jij was een illusie, werd een passie
Moelijk te vergeten
Blauwe horizon, rood
Lichten die stralen
Jouw naakte lichaam, in de spiegel
Te veel herinneringen
Blauwe horizon, rood
Lichten die stralen
Jouw naakte lichaam, in de spiegel
Te veel herinneringen
Blauwe horizon, rood
Lichten die stralen
Jouw naakte lichaam, in de spiegel
Te veel herinneringen
Blauwe horizon
Escrita por: J. A. Longo / Mont'Alve / Sant'ana