Eenzame bokser
Er was 'ns een bokser, een boom van een vent
De schrik van de machtigste sterren
Hij sloeg ze knock out met een super talent
En maakte een grootse carriere
Maar ook kampioenen zijn niet van beton
En vaak na een prachtige zege
Lag hij uitgeteld in z'n luxe salon
Van de dreunen die hij had gekregen
Een nieuwe geweldenaar heeft hem geveld
Hij bleef wel een maand buiten westen
En toen hij ontwaakte begreep onze held
Dat hem slechts vergetelheid restte
Maar net toen de moed in de schoenen hem zonk
Was 't of er een stem in z'n binnenste klonk
refren':
Eenzame bokser je bent nog niet dood
Je hoeft niet zo somber te doen
Denk aan je toekomst en vecht voor je brood
Toon je een waar kampioen
Verguist door z'n vrienden, beroofd van z'n kracht
Na maanden van doelloze training
Heeft hij z'n medailles en bekers gebracht
Naar een pand waarop stond 'Bank van lening'
Hij kwam bij 't loket toen een stem tot hem zei
"Wij zijn allebei te beklagen"
Wat denk je, wie stond achter hem in de rij
De bokser die hem had verslagen
Met pijn in het hart gaven zij alletwee
Hun bekers en hun bokshandschoenen
En kochten daarvan met z'n twee een cafe
Dat zij noemden: 'De twee kampioenen'
En boven de tapkast, in 't schemerig licht
Daar prijkt nu al jaren dit schone gedicht
refren'
refren'
Boxeador solitario
Había un boxeador, un árbol de hombre
El terror de las estrellas más poderosas
Los noqueó con un super talento
E hizo una gran carrera
Pero también los campeones no están hechos de hormigón
Y a menudo después de una victoria maravillosa
¿Fue contado en su salón de lujo?
De los drones que le habían dado
Un nuevo hombre violento lo ha derribado
Se quedó fuera durante un mes
Y cuando se despertó, nuestro héroe entendió
Eso sólo le dejó el olvido
Pero justo cuando el valor en los zapatos lo hundió
¿Era como si hubiera una voz en su interior?
Refrención'
Boxeador solitario aún no estás muerto
No tienes que ser tan sombrío
Piensa en tu futuro y lucha por tu pan
Mostrarte un verdadero campeón
Requido por sus amigos, robado de su poder
Después de meses de entrenamiento sin rumbo
¿Trajeron sus medallas y copas?
A una propiedad en la que se encontraba «Banco de Préstamo
Vino al mostrador cuando una voz le dijo
Ambos nos estamos quejando
¿Qué piensa usted, que se puso detrás de él en la línea
El boxeador que lo derrotó
Con dolor en el corazón, ambos dieron
Sus tazas y guantes de boxeo
Y compré un café con los dos
Que llamaban «Los dos campeonatos
Y sobre el armario, bajo la luz tenue
Ha habido este poema limpio desde hace años
refrenar
refrenar