Lachen Dat Kan Ik Niet
Sprookjes kennen soms geen happy end,
ook al ben je dat, als kind, zo gewend.
Met jou was voor mij een groot sprookjesfeest,
tot jij mij zei dat je nooit eerlijk bent geweest
Je gaat en voor ons valt het gordijn,
hoe het was, zo zal het nooit meer zijn.
'k Weet dat ik, net als jij, toch weer verder moet,
en wat hou jij je goed ondanks tranen te lachen
Lachen dat kan ik niet, 'k zie er de grap niet van in.
Huilen dat kan ik niet, 't heeft voor mij geen enkele zin,
doet zo'n pijn, leeg te zijn,
ik weet niet goed of ik eigenlijk nou lachen of huilen moet
Maar wie weet, dat ik jou een keer vergeet,
net als bij sprookjes, ik het einde niet meer weet.
Jij bent 't mooist wat mij overkomen is,
weet dat ik je mis, ons gelach en ons huilen
Lachen dat kan ik niet, 'k zie er de grap niet van in.
Huilen dat kan ik niet, 't heeft voor mij geen enkele zin,
doet zo'n pijn, leeg te zijn,
ik weet niet goed of ik eigenlijk nou lachen of huilen moet
't Einde van ons sprookje is zoiets geks,
hoe mijn held wordt betoverd van een prins tot in een heks.
Lachen dat kan ik niet, 'k zie er de grap niet van in.
Huilen dat kan ik niet, 't heeft voor mij geen enkele zin,
doet zo'n pijn, leeg te zijn,
ik weet niet goed of ik eigenlijk nou lachen of huilen moet
Lachen dat kan ik niet, 'k zie er de grap niet van in.
Huilen dat kan ik niet, ook al is lachen mij vergaan.
Nou tot ziens, 'k heb hier tegen op gezien,
en wie weet: een keer dat ik wel weer lach,
misschien.
Lachen om jou,
misschien
No Puedo Reír
Los cuentos de hadas a veces no tienen final feliz,
incluso si como niño estás acostumbrado a eso.
Contigo fue una gran fiesta de cuentos de hadas para mí,
hasta que me dijiste que nunca habías sido honesto.
Te vas y para nosotros cae el telón,
como era, nunca volverá a ser.
Sé que, al igual que tú, debo seguir adelante,
y cómo te mantienes fuerte a pesar de reír entre lágrimas.
No puedo reír, no veo la gracia en ello.
No puedo llorar, no tiene sentido para mí,
hace tanto daño, estar vacío,
no sé si debería reír o llorar realmente.
Pero quién sabe, tal vez te olvide alguna vez,
como en los cuentos de hadas, ya no recuerdo el final.
Eres lo más hermoso que me ha pasado,
sé que te extraño, nuestras risas y llantos.
No puedo reír, no veo la gracia en ello.
No puedo llorar, no tiene sentido para mí,
hace tanto daño, estar vacío,
no sé si debería reír o llorar realmente.
El final de nuestro cuento de hadas es algo extraño,
cómo mi héroe es hechizado de príncipe a bruja.
No puedo reír, no veo la gracia en ello.
No puedo llorar, no tiene sentido para mí,
hace tanto daño, estar vacío,
no sé si debería reír o llorar realmente.
No puedo reír, no veo la gracia en ello.
No puedo llorar, aunque la risa se haya ido para mí.
Adiós, he estado temiendo esto,
y quién sabe: tal vez un día vuelva a reír,
quizás.
Reír por ti,
quizás