De appelboom
Ik kwam thuis
't Was een uur of acht
En zeldzaam zacht
Voor de tijd van 't jaar
De tuinbank stond klaar
Onder de appelboom
Ik ging zitten en zat te kijken
Hoe de buurman in z'n tuin
Nog aan 't spitten was
De nacht kwam uit de aarde
Een blauwer wordend licht
Hing in de appelboom
Toen werd het langzaam weer te mooi om waar te zijn
De dingen van de dag verdwenen voor de geur van honing
Er lag weer speelgoed in 't gras
En veilig in 't huis lachten de kinderen
In 't pad tot waar ik zat
Tot onder de appelboom
En later hoorde ik de vleugels van ganzen in de hemel
Hoorde ik hoe stil en leeg 't aan 't worden was
Gelukkig zat er iemand naast me
Om precies te zijn
Jij was 't die naast me kwam zitten
Onder de appelboom
Zeldzaam zacht en dichtbij
Voor onze leeftijd
Bajo el manzano
Llegué a casa
Eran cerca de las ocho
Y extrañamente suave
Para la época del año
El banco del jardín estaba listo
Bajo el manzano
Me senté y observé
Cómo el vecino en su jardín
Seguía cavando
La noche emergió de la tierra
Una luz azulada
Colgaba del manzano
Luego lentamente volvió a ser demasiado bueno para ser verdad
Las cosas del día desaparecieron por el olor a miel
Había juguetes de nuevo en el césped
Y seguros en la casa los niños reían
En el camino hasta donde yo estaba sentado
Bajo el manzano
Y más tarde escuché las alas de gansos en el cielo
Escuché lo silencioso y vacío que se estaba volviendo
Afortunadamente alguien estaba a mi lado
Para ser exactos
Fuiste tú quien se sentó a mi lado
Bajo el manzano
Extrañamente suave y cercano
Para nuestra edad