De Troubador
Hij zat zo bordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij melancholiek
De troubadour
Voor riches in de hoge zaal
Zong hij een stoere, sterke taal
Een lang en bloederig verhaal
De troubadour
Maak ook het werkvolk uit de schuur
Hoorde zijn lied vol avontuur
Hoorde bij het nachtelijk vuur
De troubadour
De troubadour
En in de herberg van de stad
Zong hij een drinklied op het nat
Voor wie nog staan kon en wie zat
De troubadour
De troubadour
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Hij zong in een klooster stil, zijn lied
Van een mirakel dat gescheidt
Ook als geen mens het wonder zit
De troubadour
Van vrouwen in fluweel of grijs
Zong hij de harten van de wijs
Zijn liefdeslies ging mee op reis
De troubadour
Hij zong voor boeren op het land
Een kerelslied van eigen hand
Hij was van elke rang en stand
De troubadour
De troubadour
Zo zong hij heel zijn leven lang
Zijn eigen lied, zijn eigen zang
Toch gaat de dood gewoon zijn gang
De troubadour de troubadour
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Toen werd het stil, het lied was uit
Enkel wat modder tot besluit
Maar wie getroost werd door zijn lied
Vergeet hem niet...
Want hij zat zo boordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij, melancholied
De troubadour
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
El Trovador
Él estaba tan lleno de música
Cantaba para grandes y pequeños públicos
Hacía feliz a la melancolía
El trovador
Para los ricos en la sala alta
Cantaba en un lenguaje fuerte y valiente
Una larga y sangrienta historia
El trovador
También el trabajador de la granja
Escuchaba su canción llena de aventura
Escuchaba junto al fuego nocturno
El trovador
El trovador
Y en la taberna de la ciudad
Cantaba una canción de borrachera
Para aquellos que aún podían estar de pie y los que estaban sentados
El trovador
El trovador
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Cantaba en silencio en un monasterio, su canción
De un milagro que separa
Incluso si nadie ve el milagro
El trovador
De mujeres en terciopelo o gris
Cantaba los corazones de los sabios
Su canción de amor viajaba con él
El trovador
Cantaba para los campesinos en el campo
Una canción de hombres hecha por él mismo
Era de todas las clases sociales
El trovador
El trovador
Así cantó durante toda su vida
Su propia canción, su propia voz
Sin embargo, la muerte sigue su curso
El trovador, el trovador
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Entonces todo se volvió silencio, la canción había terminado
Solo un poco de barro como conclusión
Pero aquellos consolados por su canción
No lo olviden...
Porque él estaba tan lleno de música
Cantaba para grandes y pequeños públicos
Hacía feliz, melancólico
El trovador
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay