Moe
Oh, ik vind de mensen vaak zo mat
Nooit een glimlach op een zebrapad
Hoe ze kijken in de tram
Hij naar haar en zij naar hem
Ik denk wel eens: "De mensen zijn 't zat"
Elk onder z'n eigen grijze hoed
Zelden maar een opgewekte snoet
En op 't cafe-terras
Puilt de slagroom uit 't glas
Ik denk wel eens: "Het gaat ons veel te goed"
Pa is moe, moe is moe
Broer is moe en zus is moe
Oom is moe, tante moe
Iedereen is moe
Voorjaarsmoe, najaarsmoe
Zomermoe en wintermoe
Weekendmoe, levensmoe
Waar moet 't naar toe
Moe van 't politiek geleuter
Moe van kranten en TV
Moe van al 't gepietepeuter
Moe en zo blase
Moe van 't praten, moe van 't leven
Moe van zuur en moe van zoet
Moe van alsmaar pootjes geven
Moe van zoveel overvloed
Daarom schreeuwen de reclames in 't vermoeide op de plaat
Als infectie, dan neem ik Pepsi en dan kom ik lekker popsie uit 't bad
En de blijheid komt uit flesjes, de energie zit in een pil
Uit ampullen en injecties komt reserve levenswil
Lieve mens, waar is de prikkelende tintel in je bloed
Lieve mens, waar is die blijheid en de bloemen op je hoed
Hoe bestaat 't, is de koek al op, wat heb je dan gehad
Als ik de mensen zie, die moeie mensen zie
Dan denk ik vaak: "De mensen zijn 't zat"
O, ik wil niet zeggen dat ik meer ben dan een ander
Misschien wel minder, maar wat doet 't er ook toe
Ik wil alleen maar zeggen aan ieder die 't wil horen
Het is niet waar, wij zijn geen sikkepitje moe
Kom, gooi de loper uit, rooie loper uit
Voor elke pasgeboren baby, elke bruidegom en bruid
Kom, gooi de loper uit, de rooie loper uit
Voor elke zilv'ren jubilaris en
Cansado
Oh, a menudo encuentro a la gente tan apagada
Nunca una sonrisa en un paso de cebra
Cómo se miran en el tranvía
Él a ella y ella a él
A veces pienso: 'La gente está harta'
Cada uno bajo su propio sombrero gris
Rara vez una cara alegre
Y en la terraza del café
La nata se desborda del vaso
A veces pienso: 'Nos va demasiado bien'
Papá está cansado, cansado está cansado
Hermano está cansado y hermana está cansada
Tío está cansado, tía cansada
Todos están cansados
Cansados de la primavera, cansados del otoño
Cansados del verano y del invierno
Cansados de los fines de semana, cansados de la vida
¿Hacia dónde vamos?
Cansado del parloteo político
Cansado de periódicos y televisión
Cansado de tanta tontería
Cansado y tan aburrido
Cansado de hablar, cansado de vivir
Cansado de lo amargo y lo dulce
Cansado de ceder siempre
Cansado de tanta abundancia
Por eso los anuncios gritan en el disco cansado
Como infección, tomo Pepsi y salgo fresco de la bañera
Y la alegría viene de botellitas, la energía está en una pastilla
De ampollas e inyecciones viene la voluntad de vida de reserva
Querida persona, ¿dónde está el cosquilleo estimulante en tu sangre?
Querida persona, ¿dónde está esa alegría y las flores en tu sombrero?
¿Cómo es posible, se acabó el pastel, qué has tenido entonces?
Cuando veo a la gente, a esa gente cansada
A menudo pienso: 'La gente está harta'
Oh, no quiero decir que sea más que los demás
Quizás sea menos, pero ¿qué importa?
Solo quiero decir a todos los que quieran escuchar
No es cierto, no estamos ni un poquito cansados
Vamos, despliega la alfombra roja
Para cada bebé recién nacido, cada novio y novia
Vamos, despliega la alfombra roja
Para cada jubilado de plata y