Pais e Filhos
Estátuas, e cofres, e paredes pintadas
Ninguém sabe o que aconteceu
Hum, ela se jogou da janela do quinto andar
Nada é fácil de entender
Dorme agora
Hum, hum
É só o vento lá fora
Quero colo
Vou fugir de casa
Posso dormir aqui com vocês?
Estou com medo
Tive um pesadelo
Só vou voltar depois das três
Meu filho vai ter nome de santo
Quero o nome mais bonito
É preciso amar
As pessoas como se não houvesse amanhã
Porque se você parar pra pensar
Na verdade, não há
Me diz por que que o céu é azul
Explica a grande fúria do mundo
São meus filhos que tomam conta de mim
Eu moro com a minha mãe, mas meu pai vem me visitar
Eu moro na rua, não tenho ninguém
Eu moro em qualquer lugar
Já morei em tanta casa que nem me lembro mais
Eu moro com meus pais
É preciso amar
As pessoas como se não houvesse amanhã
Porque se você parar pra pensar
Na verdade, não há
Sou uma gota d'água
Sou um grão de areia
Você me diz que seus pais não o entendem
Mas você não entende seus pais
Você culpa seus pais por tudo
Isso é um absurdo
São crianças como você
O que você vai ser
Quando você crescer?
Vader en Kinderen
Standbeelden, en kisten, en geschilderde muren
Niemand weet wat er is gebeurd
Hum, ze sprong uit het raam van de vijfde verdieping
Niets is makkelijk te begrijpen
Slaap nu maar
Hum, hum
Het is alleen de wind buiten
Ik wil een schouder
Ik ga van huis weg
Mag ik hier bij jullie slapen?
Ik ben bang
Ik had een nachtmerrie
Ik kom pas terug na drie uur
Mijn kind krijgt een heilige naam
Ik wil de mooiste naam
Je moet van mensen houden
Alsof er geen morgen is
Want als je erover nadenkt
Is er eigenlijk geen
Vertel me waarom de lucht blauw is
Leg de grote woede van de wereld uit
Het zijn mijn kinderen die voor mij zorgen
Ik woon bij mijn moeder, maar mijn vader komt me bezoeken
Ik woon op straat, ik heb niemand
Ik woon overal
Ik heb in zoveel huizen gewoond dat ik het me niet meer herinner
Ik woon bij mijn ouders
Je moet van mensen houden
Alsof er geen morgen is
Want als je erover nadenkt
Is er eigenlijk geen
Ik ben een druppel water
Ik ben een korrel zand
Je zegt dat je ouders je niet begrijpen
Maar jij begrijpt je ouders niet
Je geeft je ouders de schuld van alles
Dat is belachelijk
Het zijn kinderen zoals jij
Wat ga je worden
Als je groot bent?
Escrita por: Marcelo Bonfá / Dado Villa-Lobos / Renato Russo