Chega De Saudade
Vai minha tristeza e diz a ela que sem ela
Não pode ser, diz-lhe numa prece
Que ela regresse, porque eu não posso mais sofrer
Chega de saudade a realidade
É que sem ela não há paz, não há beleza
É só tristeza e a melancolia
Que não sai de mim, não sai de mim, não sai
Mas se ela voltar, se ela voltar,
Que coisa linda, que coisa louca
Pois há menos peixinhos a nadar no mar
Do que os beijinhos que eu darei
Na sua boca
Dentro dos meus braços
Os abraços hão de ser, milhões de abraços
Apertado assim, colado assim, calado assim
Abraços e beijinhos e carinhos sem ter fim
Que é pra acabar com este negócio de você
Viver sem mim.
Não quero mais esse negócio de você longe de mim.
Vamos deixar desse negócio de você viver sem mim.
Genoeg van Gemis
Ga, mijn verdriet, en zeg haar dat zonder haar
Het niet kan zijn, zeg het in een gebed
Dat ze terugkomt, want ik kan niet meer lijden
Genoeg van gemis, de realiteit
Is dat zonder haar er geen rust is, geen schoonheid
Het is alleen verdriet en de melancholie
Die niet van mij weggaat, niet van mij weggaat, niet van mij weggaat
Maar als ze terugkomt, als ze terugkomt,
Wat een mooie, wat een gekke zaak
Want er zijn minder visjes die zwemmen in de zee
Dan de kusjes die ik zal geven
Op haar lippen
In mijn armen
Zullen de omhelzingen zijn, miljoenen omhelzingen
Helemaal zo, dicht tegen elkaar, stil zo
Omhelzingen en kusjes en genegenheid zonder einde
Om dit gedoe van jou
Te stoppen met leven zonder mij.
Ik wil dit gedoe van jou niet meer, ver weg van mij.
Laten we stoppen met dit gedoe van jou leven zonder mij.
Escrita por: Antonio Carlos Jobim, Vinicius de Moares