Tres Deseos
Hoy he borrado antes del primer café
Lo que escribí llorando
Con los ojos cerrados
De un corazón que no ve
Como un pájaro que pierde la fe
Y encuentra el mar helado
Volando equivocado
Como yo lo hice al volver
Y siendo esa tonta que creía haberte encontrado
Pero era un disfraz de amor que un día dejaste olvidado
Mientras sonreías
Me diste una espina vestida de flor
La misma mentira en mil cartas de amor
No fue, de verdad, ni un beso
De esos que regalas sin pedir perdón
Cerraste una herida para abrirme en dos
Escribiste mi historia con un final peor
Jurándome tres deseos
Para, en este cuarto, decirme que no
Aunque pusiste mi reloj del revés
Ya se me ha hecho de día
Llevándose la vida
Que tú me hiciste creer
Cuantas veces he intentado entender
Esa monotonía
A la que yo volvía
Por ese miedo a perder
Y siendo esa tonta que creía haberte encontrado
Pero era un disfraz de amor que un día dejaste olvidado
Mientras sonreías
Me diste una espina vestida de flor
La misma mentira en mil cartas de amor
No fue, de verdad, ni un beso
De esos que regalas sin pedir perdón
Cerraste una herida para abrirme en dos
Escribiste mi historia con un final peor
Jurándome tres deseos
Para, en este cuarto, decirme que
Tú, desde el principio, creíste que yo
Daría mi vida por nuestra canción
Pero aquella niña ya cambió
Me diste una espina vestida de flor
La misma mentira en mil cartas de amor
No fue, de verdad, ni un beso
De esos que regalas sin pedir perdón
Cerraste una herida para abrirme en dos
Escribiste mi historia con un final peor
Jurándome tres deseos
Para, en este cuarto, decirme que
Para, en este cuarto, decirme que no
Drie Wensen
Vandaag heb ik gewist voor de eerste koffie
Wat ik schreef terwijl ik huilde
Met gesloten ogen
Van een hart dat niet ziet
Als een vogel die het geloof verliest
En de ijzige zee vindt
Vliegend verkeerd
Zoals ik deed bij mijn terugkeer
En als die domme die dacht je gevonden te hebben
Maar het was een liefdesmasker dat je ooit vergat
Terwijl je glimlachte
Je gaf me een doorn gekleed als een bloem
Dezelfde leugen in duizend liefdesbrieven
Het was, echt waar, geen kus
Van die waarvan je geeft zonder sorry te vragen
Je sloot een wond om me in tweeën te splitsen
Je schreef mijn verhaal met een slechter einde
Zwoer me drie wensen
Om, in deze kamer, te zeggen dat je niet wilt
Ook al zette je mijn klok achterstevoren
Is het al dag geworden
Die het leven meeneemt
Dat jij me liet geloven
Hoe vaak heb ik geprobeerd te begrijpen
Die monotonie
Waar ik naar terugkeerde
Vanwege die angst om te verliezen
En als die domme die dacht je gevonden te hebben
Maar het was een liefdesmasker dat je ooit vergat
Terwijl je glimlachte
Je gaf me een doorn gekleed als een bloem
Dezelfde leugen in duizend liefdesbrieven
Het was, echt waar, geen kus
Van die waarvan je geeft zonder sorry te vragen
Je sloot een wond om me in tweeën te splitsen
Je schreef mijn verhaal met een slechter einde
Zwoer me drie wensen
Om, in deze kamer, te zeggen dat
Jij, vanaf het begin, dacht dat ik
Mijn leven zou geven voor ons lied
Maar dat meisje is al veranderd
Je gaf me een doorn gekleed als een bloem
Dezelfde leugen in duizend liefdesbrieven
Het was, echt waar, geen kus
Van die waarvan je geeft zonder sorry te vragen
Je sloot een wond om me in tweeën te splitsen
Je schreef mijn verhaal met een slechter einde
Zwoer me drie wensen
Om, in deze kamer, te zeggen dat
Om, in deze kamer, te zeggen dat je niet wilt