395px

Leivinha

Leiva

Leivinha

Por hache o por be, me siento un farsante
Una carambola siempre ha estado detrás
De este rígido disfraz de conocido cantante

Quiero alcanzar la invisibilidad
Aunque ahora no esté a mi alcance
Algo de objetividad, eso sería flipante

Me cuelgan los pies, me viene Gigante
Subo al escenario con diez vinos de más
Y me muero por tener las sensaciones de antes

Y todo esto es una parte de mí demasiado importante
Y algunas de esas sombras me enseñaron
A agarrar impulso para salir adelante

Deshilachando los recuerdos buenos
La cosa está en lo que descartas
Ver vacío medio lleno, el combustible de tus alas

Suda de los viejos tiempos
Y levanta el vuelo firme y sin batalla
Ahora, toca descansar

Maniaco, inestable, obsesivo y currante
Hiperaprensivo, ensimismado y leal
Unas veces, me doy tregua
La mayoría no hay chance

La exposición me perturba
Y entro en pánico antes de salir a tocar
Nunca me sentí a la altura
De esos focos deslumbrantes

Deshilachando los recuerdos buenos
La cosa está en lo que descartas
Ver vacío medio lleno el combustible de tus alas

Suda de los viejos tiempos
Y levanta el vuelo firme y sin batalla
Ahora, toca descansar

Leivinha

Door hache of door be, voel ik me een oplichter
Een carambole is altijd in de buurt
Achter dit stijve kostuum van een bekende zanger

Ik wil de onzichtbaarheid bereiken
Ook al is het nu niet binnen handbereik
Een beetje objectiviteit, dat zou geweldig zijn

Mijn voeten hangen, de reus komt eraan
Ik stap het podium op met tien glazen te veel
En ik verlang naar de gevoelens van vroeger

En dit alles is een deel van mij dat te belangrijk is
En sommige van die schaduwen hebben me geleerd
Om vaart te maken en vooruit te komen

De goede herinneringen worden uit elkaar getrokken
Het gaat om wat je weglaat
De leegte halfvol zien, de brandstof voor je vleugels

Zweet van de oude tijden
En stijg op, stevig en zonder strijd
Nu is het tijd om te rusten

Maniakaal, onstabiel, obsessief en hardwerkend
Hypergevoelig, in zichzelf gekeerd en trouw
Soms geef ik mezelf een adempauze
De meeste keren is er geen kans

De blootstelling verstoort me
En ik raak in paniek voordat ik ga optreden
Ik heb me nooit opgewassen gevoeld
Tegen die verblindende lichten

De goede herinneringen worden uit elkaar getrokken
Het gaat om wat je weglaat
De leegte halfvol zien, de brandstof voor je vleugels

Zweet van de oude tijden
En stijg op, stevig en zonder strijd
Nu is het tijd om te rusten

Escrita por: Leiva