De troubadour
Hij zat zo boordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij, melancholiek
De troubadour
Voor ridders in de hoge zaal
Zong hij in stoere, sterke taal
Een lang en bloederig verhaal
De troubadour
Maar ook het werkvolk uit de schuur
Hoorde zijn lied vol avontuur
Hoorde bij 't nacht'lijk keukenvuur
De troubadour, de troubadour
En in de herberg van de stad
Zong hij een drinklied op 't nat
Voor wie nog staan kon en wie zat
De troubadour, de troubadour
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
Hij zong in't klooster stil zijn lied
Van een mirakel dat geschiedt
Ook als geen mens het wonder ziet
De troubadour
Van vrouwen in fluweel of grijs
Zong hij de harten van de wijs
Zijn liefdeslied ging mee op reis
De troubadour
Hij zong voor boeren op 't land
Een kerelslied van eigen hand
Hij was van elke rang en stand
De troubadour, de troubadour
Zo zong hij heel zijn leven lang
Zijn eigen lied, zijn eigen zang
Toch gaat de dood gewoon zijn gang
De troubadour, de troubadour
Toen werd het stil, het lied was uit
Enkel wat modder tot besluit
Maar wie getroost werd door zijn lied
Vergeet hem niet
Want hij zat zo boordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij, melancholiek
De troubadour
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
Ja, ho, ha, ho
Der Troubadour
Er war so voller Musik
Er sang für großes und kleines Publikum
Er machte froh, melancholisch
Der Troubadour
Für Ritter in der hohen Halle
Sang er in kräftiger, starker Sprache
Eine lange und blutige Geschichte
Der Troubadour
Doch auch das Arbeitervolk aus dem Stall
Hörte sein Lied voller Abenteuer
Hörte am nächtlichen Küchenfeuer
Der Troubadour, der Troubadour
Und in der Herberge der Stadt
Sang er ein Trinklied für den Durstigen
Für die, die noch stehen konnten und die, die saßen
Der Troubadour, der Troubadour
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
Er sang im Kloster still sein Lied
Von einem Wunder, das geschieht
Auch wenn kein Mensch das Wunder sieht
Der Troubadour
Von Frauen in Samt oder Grau
Sang er die Herzen klug und schlau
Sein Liebeslied ging mit auf die Reise
Der Troubadour
Er sang für Bauern auf dem Land
Ein Kerlslied aus eigener Hand
Er war von jedem Rang und Stand
Der Troubadour, der Troubadour
So sang er sein ganzes Leben lang
Sein eigenes Lied, seinen eigenen Gesang
Doch der Tod geht einfach seinen Gang
Der Troubadour, der Troubadour
Dann wurde es still, das Lied war aus
Nur etwas Schlamm als Schluss
Doch wer durch sein Lied Trost fand
Vergisst ihn nicht
Denn er war so voller Musik
Er sang für großes und kleines Publikum
Er machte froh, melancholisch
Der Troubadour
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
La, la, la, la, la, la, lei, la, la, lei, la, la
La, la, la, lei, la, la, la
Ja, ho, ha, ho