Verder lopen
Ooit de avond ingegaan
Als een zonverlaten bos
Alle lichten uitgedaan
Want het leven liet mij los
In de nacht vol diep verdriet
Over mij ontvlogen liefde
Lijden dat geen mens meer ziet
En dat mijn hart in stukken kliefde
Reikend licht
De ogen dicht
De ogen open
Zal ik
Wil ik
Kan ik
Verder lopen
Ooit de ochtend teruggevonden
In de wereld van de mist
Voelde mij niet meer verbonden
Met dat wat ik vroeger wist
Ik heb de tijd als trage lava
Langzaam van me weg zien drijven
Alle brieven zag ik branden
Die ik nog had willen schrijven
Reikend licht
De ogen dicht
De ogen open
Zal ik
Wil ik
Kan ik
Verder lopen
Reikend licht
De ogen dicht
De ogen open
Zal ik, wil ik, kan ik
Zal ik, wil ik, kan ik
Verder lopen
Seguir caminando
Una vez entré en la noche
Como un bosque abandonado por el sol
Apagué todas las luces
Porque la vida me abandonó
En la noche llena de profundo dolor
El amor que se escapó de mí
Sufrimiento que ya nadie ve
Y que partió mi corazón en pedazos
Luz alcanzando
Los ojos cerrados
Los ojos abiertos
¿Podré
Querré
Podré
Seguir caminando?
Una vez encontré la mañana
En el mundo de la niebla
Ya no me sentía conectado
Con lo que solía saber
He visto el tiempo como lava lenta
Alejarse lentamente de mí
Vi arder todas las cartas
Que aún quería escribir
Luz alcanzando
Los ojos cerrados
Los ojos abiertos
¿Podré
Querré
Podré
Seguir caminando?
Luz alcanzando
Los ojos cerrados
Los ojos abiertos
Podré, querré, podré
Podré, querré, podré
Seguir caminando