La Papa Frita
La conoci por la gracia del hada
de las casualidades
me deslumbró con su charla signada
por las frivolidades
con su creencia en las astrologias
de turno en esos dias
y con su culto a los dioses paganos
como Elsa Serrano
pero una duda me chisporroteaba
y yo me preguntaba
si no estaria arreglando una cita
con una pa
con una papafrita
papafrita...
En un principio ella fue de madera,
después siguió con fuego,
y que me vieran con esa fachera
me levantaba el ego;
asi que yo le meti p'adelante
en actitud triunfante
hasta que vi que mi presentimiento
tenia fundamento:
cuando me dijo con voz regalona
de ir hasta Mc Donalds
yo me avivé de que la señorita
era una pa
era una papafrita
papafrita...
Ella con fascinación se entregaba
al consagrado engaño
de la comida chatarra y le daba
de punta todo el año,
cuando llegaba el verano cambiaba
para las ensaladas
porque sentia que estaba tapada
de grasas saturadas,
pero por mas coliflor y espinaca
que comiera la flaca,
su corazón, y perdón que repita,
era de pa
era de papa frita.
papafrita...
Yo le decia que no me importaba,
que cada cual su papo,
y si algun dia de pronto pensaba
"socorro, yo me escapo"
al rato estaba de nuevo con ella
y su prosopopeya.
Hoy ya no entiendo ese flash que me daba
cuando ella me miraba:
aunque estudiada con ojo objetivo
tenia su atractivo,
ella era rubia, delgada y larguita
como una pa
como una papa frita.
papafrita...
La relación con el tiempo se iba
poniendo muy espesa;
yo no podia dejar a la piba:
estaba en mi cabeza.
Ella tenia el sartén por el mango
yo bailaba su mambo
y mis intentos de darle a su mundo
un giro mas profundo
fueron en vano, y te digo una cosa:
que me cavé la fosa,
porque al final ella fue tan infame
que me dejó
y se fue con un salame.
papafrita...
salamin.
De Friete Aardappel
Ik leerde haar kennen door de genade van de fee
van toevalligheden
ze verblindde me met haar geklets vol
frivoliteiten
met haar geloof in de astrologieën
van die tijd
en met haar verering voor de heidense goden
zoals Elsa Serrano
maar een twijfel knaagde aan me
ik vroeg me af
of ik niet een afspraak maakte
met een patat
met een friet
frietje...
Aanvankelijk was ze koud als hout,
vervolgens gaf ze vuur,
en als ze me zag met zo'n uiterlijk
deed dat mijn ego goed;
zelfs zo gaf ik wat meer van mezelf
deed groot en sterk
totdat ik zag dat mijn onderbuikgevoel
in feite waar was:
toen zei ze met een luxe stem
om naar McDonald's te gaan
ik begreep dat de dame
was een patat
was een friet
frietje...
Ze gaf zich met fascinatie
over aan de heilige leugen
van junkfood en at
den hele jaar onbeperkt,
als de zomer kwam veranderde ze
naar salades omdat ze voelde
dat ze vol zat
met verzadigde vetten,
maar hoe veel bloemkool en spinazie
de dunne ook at,
haar hart, sorry dat ik het herhaal,
was van patat
was van friet.
frietje...
Ik zei dat het me niet uitmaakte,
iedereen zijn eigen rommel,
en als ze op een dag dacht
"help, ik vlucht"
was ik weer snel bij haar
met haar gedoe.
Vandaag begrijp ik die vonk niet meer
wanneer ze me aankeek:
hoewel ze met een objectieve blik studeerde
had ze haar charme,
ze was blond, slank en lang
zoals een patat
zoals een friet.
frietje...
De relatie werd na verloop van tijd
heel zwaar;
ik kon het meisje niet laten:
ze zat in mijn hoofd.
Ze had de pan in handen
ik danste haar deuntje
en mijn pogingen om haar wereld
een dieper draai te geven
waren tevergeefs, en ik zeg je wat:
ik heb mijn eigen graf gegraven,
want uiteindelijk was ze zo laf
ze liet me alleen
en ging met een sukkel.
frietje...
sukkel.