El Desembarco
Están los que resisten y nunca se lamentan
Los que dicen: Yo para que vivo
Los que recuperan rápido sus fuerzas
Los que lucran con lo que he perdido
Hay quien sucumbe y se levanta
Hay quien se queda allí siempre tendido
Hay quien te ayuda a despegar y los que nunca
Te reconocen cuando estás vencido
Cuantos hay que piensan que es tarde para todo
Y cuantos claman: Siempre adelante!
Cuantos los que ven la piedra en el camino
Y cuantos los que nunca miran nada
La alegría con la fuerza se alimenta
Y no hay muros ni rejas que la frenen
Hay quienes desembarcan ardiendo con un grito
Sin barcos y sin armas por la vida
Hay alguien que bendiga esta hermosa comunión
De los que pensamos parecido
Somos los menos, nunca fuimos los primeros
No matamos ni morimos por ganar
Más bien estamos vivos por andar
Esperando una piel nueva de este sol
No pretendemos ver el cambio
Sólo haber dejado algo
Sobre el camino andado que pasó
Ya es normal ver chicos sin zapatos
Buscando comida en la basura
Y es una postal la puerta de la iglesia
De esa madre con su criatura
Mientras esto pase no habrá gloria
Es arena que se escapa entre los dedos
Es dolor, es mentiras, es hipocresía
Es un tiempo frágil de estos días
La ignorancia a veces puede con un pueblo
Y ganan tiranos y verdugos
Creemos que la historia se hizo en un minuto
Y todo lo vivido, un mal sueño
A veces somos nuestros enemigos
Ensuciamos las rutas y los ríos
Matamos en la guerra y en las calles hoy tenemos
Viejos monumentos de asesinos
Hay alguien que bendiga esta hermosa comunión
De los que pensamos parecido
Somos los menos, nunca fuimos los primeros
No matamos ni morimos por ganar
Más bien estamos vivos por andar
Esperando una piel nueva de este sol
No pretendemos ver el cambio
Sólo haber dejado algo
Sobre el camino andado que pasó
Hay quienes desembarcan ardiendo con un grito
Sin barcos y sin armas por la vida
De Landingen
Er zijn degenen die volhouden en nooit klagen
Degenen die zeggen: Waarom leef ik?
Degenen die snel hun krachten herwinnen
Degenen die profiteren van wat ik verloren heb
Er zijn mensen die bezwijken en weer opstaan
Er zijn mensen die altijd daar blijven liggen
Er zijn mensen die je helpen om op te stijgen en degenen die nooit
Je herkennen als je verslagen bent
Hoeveel zijn er die denken dat het te laat is voor alles
En hoeveel roepen: Altijd vooruit!
Hoeveel zien de steen op de weg
En hoeveel kijken nooit naar iets
De vreugde voedt zich met kracht
En er zijn geen muren of hekken die het kunnen stoppen
Er zijn degenen die brandend aankomen met een schreeuw
Zonder boten en zonder wapens voor het leven
Is er iemand die deze mooie gemeenschap zegent
Van degenen die hetzelfde denken
Wij zijn de weinigen, we waren nooit de eersten
We doden niet en sterven niet om te winnen
We leven eerder omdat we doorgaan
In afwachting van een nieuwe huid van deze zon
We willen de verandering niet zien
Slechts iets hebben achtergelaten
Op de weg die we hebben afgelegd
Het is normaal om kinderen zonder schoenen te zien
Die voedsel zoeken in de vuilnis
En de deur van de kerk is een ansichtkaart
Van die moeder met haar kind
Zolang dit gebeurt, zal er geen glorie zijn
Het is zand dat tussen de vingers wegglijdt
Het is pijn, het is leugens, het is hypocrisie
Het is een fragiele tijd van deze dagen
Onwetendheid kan soms een volk overwinnen
En tirannen en beulen winnen
We denken dat de geschiedenis in een minuut is gemaakt
En alles wat we hebben meegemaakt, een slechte droom
Soms zijn we onze eigen vijanden
Vervuilen we de wegen en de rivieren
We doden in de oorlog en op straat hebben we vandaag
Oude monumenten van moordenaars
Is er iemand die deze mooie gemeenschap zegent
Van degenen die hetzelfde denken
Wij zijn de weinigen, we waren nooit de eersten
We doden niet en sterven niet om te winnen
We leven eerder omdat we doorgaan
In afwachting van een nieuwe huid van deze zon
We willen de verandering niet zien
Slechts iets hebben achtergelaten
Op de weg die we hebben afgelegd
Er zijn degenen die brandend aankomen met een schreeuw
Zonder boten en zonder wapens voor het leven