Glitter And Be Gay
Glitter and be gay,
That's the part I play;
Here I am in Paris, France,
Forced to bend my soul
To a sordid role,
Victimized by bitter, bitter circumstance.
Alas for me! Had I remained
Beside my lady mother,
My virtue had remained unstained
Until my maiden hand was gained
By some Grand Duke or other.
Ah, 'twas not to be;
Harsh necessity
Brought me to this gilded cage.
Born to higher things,
Here I droop my wings,
Ah! Singing of a sorrow nothing can assuage.
And yet of course I rather like to revel,
I have no strong objection to champagne,
My wardrobe is expensive as the devil,
Perhaps it is ignoble to complain...
Enough, enough
Of being basely tearful!
I'll show my noble stuff
By being bright and cheerful!
Pearls and ruby rings...
Ah, how can worldly things
Take the place of honor lost?
Can they compensate
For my fallen state,
Purchased as they were at such an awful cost?
Bracelets...lavalieres
Can they dry my tears?
Can they blind my eyes to shame?
Can the brightest brooch
Shield me from reproach?
Can the purest diamond purify my name?
And yet of course these trinkets are endearing,
I'm oh, so glad my sapphire is a star,
I rather like a twenty-carat earring,
If I'm not pure, at least my jewels are!
Enough! Enough!
I'll take their diamond necklace
And show my noble stuff
By being gay and reckless!
Observe how bravely I conceal
The dreadful, dreadful shame I feel.
Glitter en Wees Vrolijk
Glitter en wees vrolijk,
Dat is de rol die ik speel;
Hier ben ik in Parijs, Frankrijk,
Gedwongen mijn ziel te buigen
Voor een smerige rol,
Het slachtoffer van bittere, bittere omstandigheden.
Ach, voor mij! Had ik maar gebleven
Naast mijn dame moeder,
Was mijn deugd ongeschonden gebleven
Tot mijn maagdelijke hand was gewonnen
Door een of andere Groothertog.
Ah, het was niet zo bedoeld;
Harde noodzaak
Bracht me naar deze vergulde kooi.
Geboren voor hogere dingen,
Hier laat ik mijn vleugels hangen,
Ah! Zingend over een verdriet dat niets kan verzachten.
En toch, natuurlijk, vind ik het best leuk om te feesten,
Ik heb geen sterke bezwaren tegen champagne,
Mijn garderobe is duur als de duivel,
Misschien is het onedel om te klagen...
Voldoende, voldoende
Van het basale huilen!
Ik zal mijn nobele aard tonen
Door vrolijk en opgewekt te zijn!
Parel- en robijnenringen...
Ah, hoe kunnen wereldse dingen
De eer die verloren is vervangen?
Kunnen ze compenseren
Voor mijn gevallen staat,
Aangekocht zoals ze waren voor zo'n vreselijke prijs?
Armbanden...lavalieres
Kunnen ze mijn tranen drogen?
Kunnen ze mijn ogen blind maken voor schaamte?
Kan de helderste broche
Mij beschermen tegen verwijten?
Kan de puurste diamant mijn naam zuiveren?
En toch, natuurlijk, zijn deze snuisterijen aandoenlijk,
Ik ben oh, zo blij dat mijn saffier een ster is,
Ik vind een oorbel van twintig karaat best leuk,
Als ik niet puur ben, zijn mijn juwelen dat in ieder geval!
Voldoende! Voldoende!
Ik neem hun diamanten ketting
En zal mijn nobele aard tonen
Door vrolijk en roekeloos te zijn!
Kijk hoe dapper ik verberg
De vreselijke, vreselijke schaamte die ik voel.