Steer Your Way
Steer your way past the ruins of the Altar and the Mall
Steer your way through the fables of Creation and the Fall
Steer your way past the Palaces that rise above the rot
Year by year
Month by month
Day by day
Thought by thought
Steer your heart past the Truth you believed in yesterday
Such as Fundamental Goodness and the Wisdom of the Way
Steer your heart, precious heart, past the women whom you bought
Year by year
Month by month
Day by day
Thought by thought
Steer your path through the pain that is far more real than you
That has smashed the Cosmic Model, that has blinded every View
And please don’t make me go there, though there be a God or not
Year by year
Month by month
Day by day
Thought by thought
They whisper still, the injured stones, the blunted mountains weep
As he died to make men holy, let us die to make things cheap
And say the Mea Culpa, which you’ve probably forgot
Year by year
Month by month
Day by day
Thought by thought
Steer your way, O my heart, though I have no right to ask
To the one who was never never equal to the task
Who knows he’s been convicted, who knows he will be shot
Year by year
Month by month
Day by day
Thought by thought
Stuur Je Weg
Stuur je weg langs de ruïnes van het Altaar en het Winkelcentrum
Stuur je weg door de fabels van de Schepping en de Val
Stuur je weg langs de Paleizen die boven de rotte grond rijzen
Jaar na jaar
Maand na maand
Dag na dag
Gedachte na gedachte
Stuur je hart voorbij de Waarheid waarin je gisteren geloofde
Zoals Fundamentele Goedheid en de Wijsheid van de Weg
Stuur je hart, kostbare hart, voorbij de vrouwen die je kocht
Jaar na jaar
Maand na maand
Dag na dag
Gedachte na gedachte
Stuur je pad door de pijn die veel echter is dan jij
Die het Kosmische Model heeft verwoest, die elke Kijk heeft verblind
En alsjeblieft, laat me daar niet heen gaan, of er nu een God is of niet
Jaar na jaar
Maand na maand
Dag na dag
Gedachte na gedachte
Ze fluisteren nog steeds, de gewonde stenen, de botte bergen huilen
Zoals hij stierf om de mensen heilig te maken, laten wij sterven om dingen goedkoop te maken
En zeg de Mea Culpa, die je waarschijnlijk vergeten bent
Jaar na jaar
Maand na maand
Dag na dag
Gedachte na gedachte
Stuur je weg, o mijn hart, hoewel ik geen recht heb om te vragen
Naar degene die nooit gelijk was aan de taak
Die weet dat hij veroordeeld is, die weet dat hij zal worden neergeschoten
Jaar na jaar
Maand na maand
Dag na dag
Gedachte na gedachte