395px

Het geluk dat mij werd ontzegd

Leonardo Favio

La dicha que me fue negada

En medio de tantas rosas y azucenas
La pequeña novia es una flor más
Vestida de blanco pálida y serena
Con su paso lento camina al altar
Los cirios refulgen y el coro en la iglesia
Festejan el hecho que va a acontecer
Mientras yo sonrió al verla contenta
Y digo es la vida, que le voy hacer

Allá junto al altar, la espera mi amigo
Mi querido amigo, mi amigo del alma
Yo debo fingir que estoy alegre en homenaje a él
Cuanto la ame Dios mío
Y que hermosa está esta noche
Que hermosa

(Y yo los consagro marido y mujer
En el nombre del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo)

Señor yo te pido que nunca se sepa
Que mordí mis labios para no gritar
Que mi alma esta en sombras
Que llore en silencio
Que nunca en la vida la podre olvidar

Los cirios refulgen y el coro festeja
Ya los novios dejan el altar mayor
La gente a su paso les da mil caricias
Ya están cerca mío oh Dios ayúdame

(Hermano no me decís nada)
Oh perdón, es que estoy tan emocionado
Yo, yo te deseo toda la dicha que hubiera deseado para mí
Y además, no se

(Y para mí)
Para vos, lo mejor mi vida y un deseo
La promesa de que el primer hijo llevará mi nombre
En recuerdo del amor que les tengo
Y además porque yo los presente
¿De acuerdo?

(De acuerdo, un abrazo)
Un abrazo hermano

Adiós mis amigos queridos del alma
Que sean felices yo le ruego a Dios
Que toda la dicha que me fue negada
La virgen María se la dé a los dos

Adiós queridos del alma

Que toda la dicha que me fue negada
La virgen María se la dé a los dos

Het geluk dat mij werd ontzegd

Te midden van zoveel rozen en lelies
Is de kleine bruid een bloem erbij
Gekleed in wit, zo sereen en stil
Met haar langzame stap loopt ze naar het altaar
De kaarsen stralen en het koor in de kerk
Viert het feit dat gaat gebeuren
Terwijl ik glimlach als ik haar blij zie
En zeg, dat is het leven, wat kan ik eraan doen

Daar bij het altaar wacht mijn vriend
Mijn dierbare vriend, mijn vriend van de ziel
Ik moet doen alsof ik blij ben ter ere van hem
Hoeveel ik van haar hield, mijn God
En wat ziet ze er prachtig uit vanavond
Wat een schoonheid

(En ik verklaar jullie man en vrouw
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest)

Heer, ik vraag U dat het nooit bekend wordt
Dat ik op mijn lippen beet om niet te schreeuwen
Dat mijn ziel in schaduw is
Dat ik in stilte huil
Dat ik haar nooit in mijn leven kan vergeten

De kaarsen stralen en het koor viert
De bruid en bruidegom verlaten het altaar
De mensen geven hen duizend kusjes
Ze komen dichtbij, oh God, help me

(Broer, zeg je niets?)
Oh, sorry, ik ben zo emotioneel
Ik, ik wens je al het geluk dat ik voor mezelf had gewild
En verder, ik weet het niet

(En voor mij)
Voor jou, het beste, mijn leven en een wens
De belofte dat het eerste kind mijn naam zal dragen
Ter herinnering aan de liefde die ik voor jullie heb
En bovendien omdat ik jullie heb voorgesteld
Toch?

(Oké, een omhelzing)
Een omhelzing, broer

Vaarwel, mijn dierbare vrienden van de ziel
Dat jullie gelukkig mogen zijn, ik bid tot God
Dat al het geluk dat mij werd ontzegd
De Maagd Maria het jullie beiden mag geven

Vaarwel, dierbaren van de ziel

Dat al het geluk dat mij werd ontzegd
De Maagd Maria het jullie beiden mag geven