395px

Herinner je het

Leonel García

Recuerdas

La puerta cerrada,
La pantalla apagada la luz
Los sonidos de lejos
Y mirarse al espejo
Cada cosa se declaró triste

Andar en la playa,
Otra estrella que estalla
Buscar algo en el cielo,
Obligado desvelo
Todo se nacionalizó triste

Tú ausencia todo lo editó
Cámara lenta, vida en blanco y negro
Te pienso como una explosión
Camino y siento que me desintegró

Recuerdas tu y yo,
El cine, nuestra canción
Recuerdas aquel café,
Lo bien que un día nos fue
Recuerdas reír así;
A fondo, sin resistir
Recuerdas los días de sol
O ya se te olvido mi amor

Tú ausencia todo lo editó
Cámara lenta, vida en blanco y negro
Te pienso como una explosión
Camino y siento que me desintegró

Recuerdas tú y yo,
El cine, nuestra canción
Recuerdas aquel café,
Lo bien que un día nos fue
Recuerdas reír así;
A fondo, sin resistir
Recuerdas los días de sol
O ya se te olvido mi amor

Recuerdas los días de sol
O ya se te olvido mi amor

Herinner je het

De gesloten deur,
Het scherm uit, het licht
De geluiden van ver
En in de spiegel kijken
Alles verklaarde zich treurig

Wandelen op het strand,
Een andere ster die ontploft
Iets zoeken aan de hemel,
Verplicht wakker blijven
Alles werd treurig genationaliseerd

Jouw afwezigheid heeft alles bewerkt
Langzame camera, leven in zwart-wit
Ik denk aan je als een explosie
Ik loop en voel dat ik desintegreer

Herinner je ons, jij en ik,
De bioscoop, ons lied
Herinner je dat café,
Hoe goed het ons ooit ging
Herinner je zo te lachen;
Diep van binnen, zonder te weerstaan
Herinner je de zonnige dagen
Of is mijn liefde je al vergeten?

Jouw afwezigheid heeft alles bewerkt
Langzame camera, leven in zwart-wit
Ik denk aan je als een explosie
Ik loop en voel dat ik desintegreer

Herinner je ons, jij en ik,
De bioscoop, ons lied
Herinner je dat café,
Hoe goed het ons ooit ging
Herinner je zo te lachen;
Diep van binnen, zonder te weerstaan
Herinner je de zonnige dagen
Of is mijn liefde je al vergeten?

Herinner je de zonnige dagen
Of is mijn liefde je al vergeten?

Escrita por: Leonel García