Chanson De Maxence
Je l'ai cherchée partout j'ai fait le tour du monde
De Venise à Java de Manille à Hankor
De Jeanne à Victoria de Vénus en Joconde
Je ne l'ai pas trouvée et je la cherche encore
Je ne connais rien d'elle et pourtant je la vois
J'ai inventé son nom j'ai entendu sa voix
J'ai dessiné son corps et j'ai peint son visage
Son portrait et l'amour ne font plus qu'une image
Elle a cette beauté des filles romantiques
Et d'un Botticelli le regard innocent
Son profil est celui de ces vierges mythiques
Qui hantent les musées et les adolescents
Sa démarche ressemble aux souvenirs d'enfant
Qui trottent dans ma tête et dansent en rêvant
Sur son front, ses cheveux sont de l'or en bataille
Que le vent de la mer et le soleil chamaillent
Je pourrais vous parler de ses yeux, de ses mains
Je pourrais vous parler d'elle jusqu'à demain
Son amour, c'est ma vie mais à quoi bon rêver?
Je l'ai cherchée partout je ne l'ai pas trouvée
Il pourrait nous parler de ses yeux, de ses mains
Il pourrait nous parler d'elle jusqu'à demain
Son amour, c'est sa vie mais à quoi bon rêver?
Il l'a cherchée partout il ne l'a pas trouvée
Est-elle loin d'ici? est-elle près de moi?
Je n'en sais rien encore mais je sais qu'elle existe
Est-elle pécheresse ou bien fille de roi?
Que m'importe son sang puisque je suis artiste
Et que l'amour dicte sa loi
Lied Van Maxence
Ik heb overal naar haar gezocht, de wereld rond gereisd
Van Venetië naar Java, van Manilla naar Hankor
Van Jeanne naar Victoria, van Venus naar de Mona Lisa
Ik heb haar niet gevonden en ik zoek nog steeds
Ik weet niets van haar, en toch zie ik haar
Ik heb haar naam verzonnen, ik heb haar stem gehoord
Ik heb haar lichaam getekend en haar gezicht geschilderd
Haar portret en de liefde zijn nu één beeld
Ze heeft die schoonheid van romantische meisjes
En een onschuldige blik zoals van Botticelli
Haar profiel is dat van die mythische maagden
Die de musea en de tieners achtervolgen
Haar gang lijkt op de herinneringen van een kind
Die in mijn hoofd rondhuppelen en dansen in dromen
Op haar voorhoofd, haar haren zijn een gouden chaos
Die de zeewind en de zon met elkaar in de haren hebben
Ik zou je kunnen vertellen over haar ogen, over haar handen
Ik zou je over haar kunnen vertellen tot morgen
Haar liefde is mijn leven, maar wat heeft het voor zin om te dromen?
Ik heb overal naar haar gezocht, ik heb haar niet gevonden
Hij zou ons kunnen vertellen over haar ogen, over haar handen
Hij zou ons over haar kunnen vertellen tot morgen
Haar liefde is zijn leven, maar wat heeft het voor zin om te dromen?
Hij heeft overal naar haar gezocht, hij heeft haar niet gevonden
Is ze ver weg van hier? Is ze dichtbij mij?
Ik weet het nog niet, maar ik weet dat ze bestaat
Is ze een zondares of een prinses?
Wat maakt het uit van haar bloed, want ik ben een kunstenaar
En de liefde dicteert zijn wet