El Rey Enamorado
Narrador: A continuación, un fragmento del drama Enrique VI de William Shakehands. Del drama Enrique VI la escena séptima del cuadro tercero del acto primero. El Rey Enrique VI ha rezado la novena en su cuarto y después de unos segundos atraviesa la quinta
Rey: Ven juglar, acerquémonos al balcón de María para darle una serenata. María, María, mírala... Qué bella... Que bella plebella. ¿Debo abdicar al trono por amor a ella? ¿Vale acaso más una fría corona que un solo reflejo de Sol en los dorados cabellos de María Blessing?
(El juglar hace gestos de más o menos)
Rey: ¡Oh dolientes espíritus!, ¡Oh sempiternos gemidos! Acudid en mi ayuda, decidme qué debo hacer en este momento aciago... Así hago algo. María, María, la corona, ¡la corona! Pero, ¿qué importa una corona, si el resto de la dentadura está sana? El trono, la gloria vana, el oropel vacuo. Mira juglar, mira la estatua que me inmortaliza sobre brioso corcel. Yo, en mi vanidad, ordene que gastaran los dineros del reino en una estatua ecuestre... Cuestre lo que cuestre. Mira, mira las figuras: El Rey, el Caballo, solo falta el alfil. ¡El poder, la prisión, el trono! ¿El trono o María? Al fin y al cabo, el Trono lo quiero para posarme sobre el, y satisfacer mis deseos, los más sublimes y los más perversos, en cambio, a María la quiero para... Caramba, ¡qué coincidencia! Ven, juglar, ven, acércate, mira, quisiera cantarle a María, pero el destino me ha castigado con dura mano en mi inspiración musical. Ponle música a mis encendidos versos a María
Rey: Por ser fuente de dulzura
Juglar: Por ser fuente de dulzura
Rey: Por ser de rosas un ramo
Juglar: Por ser de rosas un ramo
Rey: Por ser nido de ternura, oh María, yo te amo
Juglar: Por ser nido de ternura, oh María, yo te amo
(Breves palabras del Rey al juglar, en voz baja)
Juglar: Oh María, él la ama
Rey: Ámame como yo te amo a ti
Juglar: Ámelo como él la ama a Usted
Rey: Y los demás envidiaran nuestro amor
Juglar: Mmm... Todos nosotros envidiaremos el amor de ustedes
Rey: Oh mi amor, María mía
Juglar: Oh su amor, María suya
Rey: Mí brillante, mí rubí
Juglar: Su brillante surubí
Rey: Mí canción, mí poesía, nunca te olvides de mí
Juglar: Su canción, su poesía, nunca se olvide de su
Rey: Tú estas encima de todas las cosas, mí vida
Juglar: Usted esta encima de todas las cosas subida
Rey: Eres mí sana alegría
Juglar: Usted es Susana, eh, María, alegría
Rey: Mí amor
Juglar: Su amor
Rey: Mí tesoro
Juglar: Su tesoro
Rey: Mímame
Juglar: Súmame... Súmelo
Rey: Tanto tú que me metes en lo más hondo de mí
Juglar: Tanto Usted
Rey: Que ya no sé si soy de mí o si soy de ti
Juglar: Tanto Usted
Rey: Si tú me amaras a mí, amarías en mí aquello que amamos... Nosotros y envidiáis vosotros y ellos
Juglar: ¡Ámelo!
Rey: Cuando miras con desdén
Juglar: Cuando mira con desdén
Rey: Pareces fría, sujeta
Juglar: Parece fría, su... Su cara
Rey: Por ser tan grandes tus dones, no caben en mí, mi bien
Juglar: Por ser tan grandes sus dones, no caben en su sostén
Rey: ¡No! ¡No!
Juglar: ¡No! ¡No!
Rey: Tunante
Juglar: Sunante
Rey: Miserable
Juglar: Suserable
Rey: ¡Guardias, a mí!
Juglar: ¡Guardias, a él!
De Verliefde Koning
Verteller: Hierna een fragment uit het drama Hendrik VI van William Shakehands. Uit het drama Hendrik VI, de zevende scène van het derde tableau van het eerste bedrijf. Koning Hendrik VI heeft de novene gebeden in zijn kamer en na een paar seconden steekt hij de vijfde over.
Koning: Kom, troubadour, laten we naar het balkon van Maria gaan om haar een serenade te brengen. Maria, Maria, kijk... Wat een schoonheid... Wat een prachtige meid. Moet ik de troon opgeven voor de liefde voor haar? Is een koude kroon meer waard dan een enkele glans van de zon op het gouden haar van Maria Blessing?
(De troubadour maakt gebaren van meer of minder)
Koning: Oh, lijdende geesten!, Oh, eeuwige zuchten! Kom in mijn hulp, vertel me wat ik moet doen in dit noodlot... Zo doe ik iets. Maria, Maria, de kroon, de kroon! Maar, wat doet een kroon ertoe, als de rest van mijn gebit gezond is? De troon, de ijdelheid, de lege pracht. Kijk troubadour, kijk naar het standbeeld dat me onsterfelijk maakt op een dappere rozenkrans. Ik, in mijn ijdelheid, gaf opdracht om het geld van het koninkrijk uit te geven aan een ruiterstandbeeld... Wat het ook kost. Kijk, kijk naar de figuren: De Koning, het Paard, alleen de loper ontbreekt. De macht, de gevangenis, de troon! De troon of Maria? Uiteindelijk wil ik de troon om op te zitten, en mijn verlangens te bevredigen, de meest sublieme en de meest perverse, terwijl ik Maria wil voor... Verdorie, wat een toeval! Kom, troubadour, kom dichterbij, kijk, ik zou Maria willen zingen, maar het lot heeft me hard gestraft in mijn muzikale inspiratie. Zet muziek onder mijn vurige verzen voor Maria.
Koning: Omdat je een bron van zoetheid bent
Troubadour: Omdat je een bron van zoetheid bent
Koning: Omdat je een boeket van rozen bent
Troubadour: Omdat je een boeket van rozen bent
Koning: Omdat je een nest van tederheid bent, oh Maria, ik hou van je
Troubadour: Omdat je een nest van tederheid bent, oh Maria, ik hou van je
(Korte woorden van de koning tegen de troubadour, in een lage stem)
Troubadour: Oh Maria, hij houdt van haar
Koning: Houd van me zoals ik van jou hou
Troubadour: Houd van hem zoals hij van U houdt
Koning: En de anderen zullen onze liefde benijden
Troubadour: Mmm... Wij zullen de liefde van jullie benijden
Koning: Oh mijn liefde, mijn Maria
Troubadour: Oh uw liefde, Maria van u
Koning: Mijn schitterende, mijn robijn
Troubadour: Uw schitterende surubí
Koning: Mijn lied, mijn poëzie, vergeet me nooit
Troubadour: Uw lied, uw poëzie, vergeet u nooit
Koning: Jij staat boven alles, mijn leven
Troubadour: U staat boven alles, verheven
Koning: Jij bent mijn gezonde vreugde
Troubadour: U bent Susana, eh, Maria, vreugde
Koning: Mijn liefde
Troubadour: Uw liefde
Koning: Mijn schat
Troubadour: Uw schat
Koning: Verwen me
Troubadour: Tel me op... Tel het op
Koning: Zo veel dat je me in de diepste diepten van mij brengt
Troubadour: Zo veel U
Koning: Dat ik niet meer weet of ik van mezelf ben of van jou
Troubadour: Zo veel U
Koning: Als jij van mij hield, zou je in mij houden van wat wij houden... Wij en jullie en zij benijden
Troubadour: Houd van hem!
Koning: Wanneer je met minachting kijkt
Troubadour: Wanneer je met minachting kijkt
Koning: Lijkt je koud, onderdrukt
Troubadour: Lijkt koud, haar... Haar gezicht
Koning: Omdat je gaven zo groot zijn, passen ze niet in mij, mijn lief
Troubadour: Omdat uw gaven zo groot zijn, passen ze niet in uw steun
Koning: Nee! Nee!
Troubadour: Nee! Nee!
Koning: Schavuit
Troubadour: Schavuit
Koning: Misérable
Troubadour: Misérable
Koning: Wachters, kom naar mij!
Troubadour: Wachters, kom naar hem!