Cardoso en Gulevandia
Marcos Mundstock:
A continuación se escuchará el primer acto de la ópera "Cardoso en Gulevandia" de Johann Sebastian Mastropiero. Intercalaremos un resumen del argumento para facilitar su comprensión, ya que esta ópera se canta en gran parte en gulevache, idioma prácticamente extinguido. No es como las óperas en italiano, alemán o ruso, que son entendidas por todo el mundo.
CUADRO PRIMERO: Capilla del Palacio Real de Gulevandia. La princesa Creolina reza el Ave María en compañía de sus damas de compañía. Es el bello fragmento: "Ave María, llenita sos graciosa."
Creolina:
Ave María, llenita sos graciosa. Dómino es con vos.
Biendicha vos entre doñas totas. Ave María, Ave María.
Marcos Mundstock: La princesa oye los pasos de alguien que se aproxima a la capilla y canta el recitativo: "Oyo pisatas, cualguno se aproxeneta". Es un joven muy hermoso que le inspira amor, "suya figura gallardona et suyo facial atractante me introspiran amorismo". Llega Cardoso, príncipe heredero de España, y se presenta temeroso, inquieto, en capilla.
Creolina:
Oyo pisatas, cualguno se aproxeneta.
¡Oj, uno juvento mucho hermós! Suya figura gallardona
et suyo facial atractante me introspiran amorísimo!
Cardoso:
Bella princesa, permitid que me presente:
Cardoso, príncipe heredero de España
Creolina: ¡Cardoso!
Cardoso: ¿Cómo, también vos os llamáis Cardoso?
Creolina: Non, ió me apelo Creolina et son hija do reyo Wilferico da Gulevandia
Cardoso: ¡Creolina!
Creolina: ¿Oj, tambueno vos apelát Creolina?
Cardoso: No, no, yo me llamo Cardoso
Creolina: ¡Oj, cuala tonta, xoder!
Cardoso:
Hoy en camino de palacio
os vi pasar, Creolina,
cubierta por ese velo
en la cacería del jabalí.
Ibais tan grácil y altanera
que aunque nunca antes os vi,
muy pronto supe quién érais
y cuál era el jabalí.
Creolina: ¡Oj, cuálo juvento tanto seductante!
Cardoso:
Creolina, os ruego, ángel mío,
quitáos ese velo de tul,
ved en este ser anhelante
a vuestro príncipe azul.
Marcos Mundstock: En el recitativo "Non sabo si creditarte" Creolina le dice a Cardoso que no sabe si creerle o no. Está sorprendida y atónita, "Sorpresata et atonia, non sabo si sos mi prinzo azul". Luego, en la arieta "No, io non podo muestrates nadas", Creolina explica a Cardoso que no puede mostrarle su rostro, pues en Gulevandia está prohibido hacerlo antes de la ceremonia nupcial, mostrar el rostro. Más tarde, en un fervoroso dueto, Cardoso expresa su pasión por Creolina mientras ésta, por lo que se puede inferir, piensa en el banquete de esponsales. Perdón, por lo que se puede ingerir.
Creolina:
Non sabo si creditarte, io son mucho incredúl.
Me dejas sorpresata et atonia,
non sabo si sos mi prinzo azul.
Cardoso: Sois muy desconfiada
Creolina: No, soy mucho daltonia
Cardoso: Os desposaré, princesa, dejadme ver vuestro bello rostro
Creolina:
No, no, no, no, no.
No, io non podo muestrates nadas
antes de lo ceremonias,
en Gulevandia son prohibadas
son prohibadas as mostraciones prematrimonias.
Cardoso: Os amo, Creolina, mía seréis
Creolina: Et ió vos amorisco, meo serates
Cardoso: ¡No puedo contenerme, mía!
Creolina: ¡Non podo contenerme, meo!
Cardoso: Seremos muy felices, comeremos perdices
Creolina: Sí, amorismo meo, sí, perdices
Cardoso: Eres flor, eres adorno
Creolina: con patatas al forno
Cardoso: y de todas la más bella
Creolina: et tambueno, una paella
Cardoso: ¡Bellísima, divina!
Creolina: et guiso da gallina
Cardoso: ¡Por tu amor me pierdo!
Creolina: costillata da cerdo
Cardoso: ¡Tu hechizo me ciega...
Creolina: un pólipo a la gallega
Cardoso: me ciega tu hechizo!
Creolina: pongádle chorizo
Cardoso: Eres tan, pero tan...
Creolina: da postrero uno flan
Cardoso: eres tan agraciada
Creolina: uno flan con mermelada
Cardoso: que me devuelves al fin la fe.
Creolina: et a la fin
Cardoso: ¡Amor, al fin!
Creolina: et a la fin café
Cardoso: ¡Amor!
Creolina: ¡Amorismo!
Marcos Mundstock: CUADRO SEGUNDO. En el salón del trono está reunida la corte de Gulevandia. Los nobles reciben a Cardoso y le dan la bienvenida a coro... y orquesta. "Benveniso a Gulevandia, prinzo Cardoso".
Coro: ¡Benveniso, prinzo Cardoso, benveniso a Gulevandia!
Marcos Mundstock: Wilferico, rey de Gulevandia y padre de Creolina, da la bienvenida a Cardoso según las reglas del protocolo a través de un interprete.
Rey:
Io, Wilferico, reyo da Gulevandia, dono benvenisa
a Cardoso, prinzo heredicto da España, asigún as régulas
do proctócolon. ¡Interpretante, vení!
Intérprete: Au vosos órdagos, Machestá
Rey:
Tradúzcate discursar meo col prinzo Cardoso...
...cualo por cértino, parest ópalo
Intérprete: "Con el príncipe Cardoso que por cierto parece un idiota"
Rey: ¡Non todaviet, ópalo!
Intérprete: "No todavía, idiota"
Rey: ¡Tapabóc, tapabóc, ópalo da mérdina!
Intérprete: "Que te calles, que te calles, idiota de..."
Coro: ¡Tapabóc, tapabóc, tapabóc, tapabóc!
Cardoso: En nombre del Rey de España
Rey: Ajora sí, traduzcate, opalito meo
Intérprete: Oj kay. "En lo nomis do reyo españardo"
Cardoso: Majestad
Intérprete: "Machestá"
Cardoso: me inclino a vuestro pies
Intérprete: "Io tuerzo a patas vosas"
Cardoso: y os tributo respeto y pleitesía
Intérprete: "Vos tribucto respetismo et... respetismo et... ¡mucho respetismo!"
Cardoso: A vuestro glorioso cetro...
Intérprete: "A voso gloriado.... ¿Qué?"
Fraile: ¡El cetro hombre... una cosa así, de unas veinte pulgadas, el atributo del monarca!
Intérprete: "Atribucto do reyo, vingte pulgandas"
Rey: ¡Oj, mucho amábilos, no est para tantum!
Marcos Mundstock: Cardoso hace el elogio de las virtudes de Creolina por medio del interprete y pide su mano, la de Creolina. Ésta le es otorgada, la mano. Todos levantan sus copas en el célebre brindis "Salute, brindisemos" que culmina con un si bemol del tenor "Aleluya y olé". El coro le responde en Gulevache "Alegruja y olfated".
Cardoso: ¡Oh, rey magnánimo y esbelto!
Intérprete: "Oj, reyo cositalindo"
Cardoso: Habiendo oído...
Intérprete: "En estando oréjat"
Cardoso: que vuestra hija, la princesa Creolina
Intérprete: "Que vosa hija, principa Creolina"
Cardoso: educada
Intérprete: "Instructa"
Cardoso: fina
Intérprete: "Finita"
Cardoso: y tan humilde y modesta
Intérprete: "Et tanto proletarda"
Cardoso: alberga...
Intérprete: "Cobijea"
Cardoso: y cobija
Intérprete: "Et albérica"
Cardoso: grandes dotes en su seno
Intérprete: "En suyos senos grand dotes"
Cardoso: y, prendado
Intérprete: "Et, agarrát"
Cardoso: de su tan agraciada figura
Intérprete: "Suya figura tanto grasós"
Cardoso: y de su sonriente, bello rostro
Intérprete: "Et suyo rizado vello facial"
Cardoso: pido...
Intérprete: "Solizo"
Cardoso: arrobado
Intérprete: "Ahurtát"
Cardoso: su mano
Intérprete: "Suya zarpa"
Rey: ¡Prinzo Cardoso, vos sos entrampát!
Creolina: (¡Albriquias!)
Intérprete: "Príncipe Cardoso, vos sois aceptado"
Cardoso: ¿Y cuándo podremos casarnos?
Intérprete: "¿Et cuándo poderém nos machihembrar?"
Rey: Mornica tomorrós
Intérprete: "Mañana por la mañana"
Cardoso: ¡Aleluya!
Intérprete: ¡Alegruja!
Coro: ¡Alegruja, alegruja, alegruja!
Creolina:
Mornica tomorrós,
lo prinzo io machihembraré,
col prinzo mucho hermós.....
Cardoso:
Me desposaré, soy tan feliz, mañana a la mañana
y por siempre te amaré, Creolina mía,
princesa venerada...
Rey e Intérprete:
Vos machihembraréis, mornica tomorrós.
Cardoso, sos entrampat.....
Cardoso: Rey Wilferico
Intérprete: "Reyo Wilferico"
Cardoso: que seáis
Intérprete: "Que sed..."
Coro: Que sed, que sed, que sed, que sed...
Creolina: (Col prinzo hermós machihembraré)
Cardoso: que seáis alabado, ilustre rey Wilferico
Intérprete: "Lavado y lustrado reyo Wilferico"
Rey: Servites lo vino, brindisemos, ¡salute, salute!
Coro: ¡A la fin, a la fin, salute!
Cardoso: ¡Aleluya, aleluya!
Coro: ¡Alegruja, alegruja!
Cardoso: ¡Aleluya y olé!
Coro: ¡Alegruja y olfated!
Marcos Mundstock: En el área de barítono "Creolina, hijia mea" el rey expresa su emoción "Albriquias, alegrata, me late el cardiotripa" y autoriza a la princesa a que muestre su rostro "Quitáte eso velo que ocultiza tuyo facial, luzcáte, mostrélo". Creolina se descubre pero Cardoso, al verla, la rechaza en una vibrante estretta "atrás monstruo, arpía, bruja, engendro indescriptible". Creolina clama ofendida "Cardoso ofensome, apelome indescriptible"
Rey:
Creolina, hijia mea, ¡alegrata!
Creolina, Creolina, hijia mea,
¡Albriquias, albriquias, alegrata, me late el cardiotripa!,
a la fin te habemos colocata.
Quitáte eso velo que ocultiza tuyo facial,
luzcáte, mostrélo...
Cardoso: Veré tu rostro, veré por fin tu rostro angelical
Rey: A la fin, tuyo espléndido facial
Creolina:
Ajora sí, Cardoso, ajora sí, io me descubreo.
Cardoso meo, me descubreo... ¡Questa son io!
Cardoso:
¡Ah, qué horror, qué horror, qué horror!
¡Qué desagradable sorpresa,
qué confusión, qué cosa rara,
tal vez esa no es la princesa
o tal vez eso no es la cara!
Creolina:
Cardoso, Cardoso meo, poc a poc conocerás plus de ió,
facetas novas, otros rostros, ...
Cardoso: ¡Oh, no, otros más todavía!
Creolina: Cardoso, son vosa, besucádme...
Cardoso: ¡Atrás, monstruo horrible, odioso esperpento, nefasta bruja, arpía, engendro indescriptible!
Creolina: ¡Buá, Cardoso ofensóme, apelome indescriptible!
Coro: ¡Horrorimo, horrorismo!
Marcos Mundstock: La corte se horroriza. En el concertante final Creolina se lamenta "Ay de ió, dolorata, angustida, tieno hambre". El rey la consuela "Hijia mea cual fracás". Cardoso no sale de su horror y los nobles piden su castigo, "Prisionarlo, latigarlo, torturirlo, descuartirlo".
Creolina: Ay, ay de ió, dolorada, angustida
Rey: ¡Hijia, cuál fracás!
Creolina: angustida ¡tieno hambre!
Rey: ¡Hijia, cuál fracás, uno plus que se espantea!
Cardoso: Eso no es la cara, era más bello el jabalí
Coro:
¡Prinzo Cardoso, has ofenditado nosa principa,
infamo, insolentudo! Retrotáctate,
rectrotáctate, infamo, pensálo ben...
pensálo, vos podés retrotractarte...
Cardoso: Sí, bien lo pienso, ¡Era más bello el jabalí!
Coro:
¡Ofenditud! ¡Ofenditud!
¡A Cardoso prisionarlo, torturirlo, atizarlo!
¡A Cardoso tormentarlo, crucifirlo, latigarlo!
Cardoso: Eso no es la cara, era más bello el jabalí
Coro:
¡Despiezarlo, torturirlo, ahorquizarlo, empalillarlo,
lapidarlo, dilapidarlo, trilapidarlo!
Rey: ¿Creolina, hijia mea, para cuálo io vos compra ungüenzos et cremadas colorientes?
Creolina: Ay de ió, me olvidat maquillajarme
Rey: ¿Para cuálo io vos compra cuestacaros aceites del Oriente?
Creolina: Ay de ió, me olvidat afeitarme, ¡cuál distracta, caraixos!
Rey: Ay, Creolina hijia mea, cual fracás
Cardoso: No es la cara, era más bello el jabalí
Creolina: Ay de ió, tieno hambre, ay de ió
Coro:
¡A Cardoso descuartirlo, tornillarlo, remacharlo!
¡A Cardoso sodomirlo, embutirlo, gratinarlo!
¡Despiezarlo, torturirlo, atizarlo, tormentarlo,
¡Descuartirlo, tornillarlo, remacharlo, sodomirlo!
¡Caraixos, caraixos, caraixos!
Cardoso en Gulevandia
Marcos Mundstock:
Hierna hoort u het eerste bedrijf van de opera "Cardoso in Gulevandia" van Johann Sebastian Mastropiero. We zullen een samenvatting van de plot interjecteren om het begrip te vergemakkelijken, want deze opera is grotendeels gezongen in gulevache, een bijna uitgestorven taal. Het is niet zoals opera's in het Italiaans, Duits of Russisch, die door iedereen worden begrepen.
EERSTE TAFEREEL: Kapel van het Koninklijk Paleis van Gulevandia. Prinses Creolina bidt het Weesgegroet in gezelschap van haar hofdames. Het is het mooie fragment: "Weesgegroet, vol van genade."
Creolina:
Weesgegroet, vol van genade. De Heer is met u.
Gij zijt gezegend onder de vrouwen. Weesgegroet, Weesgegroet.
Marcos Mundstock: De prinses hoort de stappen van iemand die naar de kapel komt en zingt het recitatief: "Ik hoor stappen, iemand nadert." Het is een zeer mooie jongeman die liefde in haar opwekt, "zijn flinke figuur en zijn aantrekkelijke gezicht inspireren mij met liefde." Cardoso, de kroonprins van Spanje, komt binnen en stelt zich angstig, onrustig, in de kapel voor.
Creolina:
Ik hoor stappen, iemand nadert.
Oh, wat een knappe jongeman! Zijn mooie houding
en zijn aantrekkelijke gezicht brengen mij in vervoering!
Cardoso:
Mooie prinses, laat mij u voorstellen:
Cardoso, kroonprins van Spanje.
Creolina: Cardoso!
Cardoso: Wat, heet jij ook Cardoso?
Creolina: Nee, ik heet Creolina en ben de dochter van koning Wilferico van Gulevandia.
Cardoso: Creolina!
Creolina: Oh, heet jij ook Creolina?
Cardoso: Nee, nee, ik heet Cardoso.
Creolina: Oh, wat een domme, verdomme!
Cardoso:
Vandaag op weg naar het paleis
zag ik jullie voorbij komen, Creolina,
bedekt met dat sluier
tijdens de vossenjacht.
Jij liep zo gracieus en trots
dat, hoewel ik je nog nooit had gezien,
ik al snel wist wie je was
en wat de vos was.
Creolina: Oh, wat een knappe jongeman!
Cardoso:
Creolina, ik vraag je, mijn engel,
verwijder die tule sluier,
zie in dit verlangen
jouw prins op het witte paard.
Marcos Mundstock: In het recitatief "Ik weet niet of ik je moet geloven" zegt Creolina tegen Cardoso dat ze niet weet of ze hem moet geloven of niet. Ze is verrast en verbluft, "verrast en verbluft, ik weet niet of jij mijn prins op het witte paard bent." Dan, in de ariën "Nee, ik kan je niets tonen", legt Creolina aan Cardoso uit dat ze haar gezicht niet kan tonen, want in Gulevandia is het verboden dit te doen voor de huwelijksceremonie. Later, in een vurig duet, drukt Cardoso zijn passie voor Creolina uit terwijl zij, zoals we kunnen afleiden, denkt aan het huwelijksfeest.
Creolina:
Ik weet niet of ik je moet geloven, ik ben zeer wantrouwend.
Je laat me verbaasd en verbluft,
ik weet niet of jij mijn prins op het witte paard bent.
Cardoso: Je bent zeer wantrouwend.
Creolina: Nee, ik ben gewoon erg voorzichtig.
Cardoso: Ik zal je huwen, prinses, laat me je mooie gezicht zien.
Creolina:
Nee, nee, nee, nee, nee.
Nee, ik kan je niets tonen
voor de ceremonie,
in Gulevandia is het verboden
is het verboden om premaritaal te tonen.
Cardoso: Ik hou van je, Creolina, jij zult de mijne zijn.
Creolina: En ik hou van jou, jij zult de mijne zijn.
Cardoso: Ik kan me niet inhouden, mijn lief!
Creolina: Ik kan me niet inhouden, mijn lief!
Cardoso: We zullen heel gelukkig zijn, we zullen voorjaarskuikens eten.
Creolina: Ja, mijn geliefde, ja, voorjaarskuikens.
Cardoso: Jij bent een bloem, jij bent een versieringen.
Creolina: met aardappelen uit de oven.
Cardoso: en van alle de mooiste.
Creolina: en ook, een paella.
Cardoso: Prachtig, goddelijk!
Creolina: en een kipgerecht.
Cardoso: Voor jouw liefde verlies ik mezelf!
Creolina: een varkensrib.
Cardoso: Jouw betovering blindt me...
Creolina: een galicische octopus.
Cardoso: jouw betovering blindt me!
Creolina: doe daar chorizo bij.
Cardoso: Jij bent zo, zo...
Creolina: als nagerecht een flan.
Cardoso: jij bent zo charmant.
Creolina: een flan met jam.
Cardoso: dat je me uiteindelijk weer geloof geeft.
Creolina: en uiteindelijk
Cardoso: Liefde, uiteindelijk!
Creolina: en uiteindelijk koffie.
Cardoso: Liefde!
Creolina: Mijn liefde!
Marcos Mundstock: TWEEDE TAFEREEL. In de troonzaal is het hof van Gulevandia verzameld. De edelen verwelkomen Cardoso en heten hem welkom in koor... en orkest. "Welkom in Gulevandia, prins Cardoso."
Koor: Welkom, prins Cardoso, welkom in Gulevandia!
Marcos Mundstock: Wilferico, koning van Gulevandia en vader van Creolina, verwelkomt Cardoso volgens het protocol via een tolk.
Koning:
Ik, Wilferico, koning van Gulevandia, heet
Cardoso, kroonprins van Spanje, welkom
volgens de regels van het protocol. Tolk, kom hier!
Tolk: Voor uw gehoor, Majesteit.
Koning:
Vertaal mijn woorden naar prins Cardoso...
...wat zeker, lijkt op een idioot.
Tolk: "Met prins Cardoso, die trouwens als een idioot lijkt."
Koning: Nog niet, idioot!
Tolk: "Nog niet, idioot."
Koning: Stil, stil, idioot van...
Tolk: "Dat je stil moet zijn, idioot van..."
Koor: Stil, stil, stil, stil!
Cardoso: In naam van de koning van Spanje.
Koning: Nu wel, vertaal, mijn kleine idioot.
Tolk: Oké. "In de naam van de koning van Spanje."
Cardoso: Majesteit.
Tolk: "Majesteit."
Cardoso: Ik buig voor uw voeten.
Tolk: "Ik buig voor uw voeten."
Cardoso: En ik breng u respect en eerbewijs.
Tolk: "Ik breng u respect en... respect en... veel respect!"
Cardoso: Voor uw glorieuze scepter...
Tolk: "Voor uw glorieuze... Wat?"
Monnik: De scepter, man... zo'n zaak, een twintig inch, het attribuut van de monarch.
Tolk: "Attribuut van de koning, twintig inch."
Koning: Oh, dat wilden we niet zo hoog inzetten!
Marcos Mundstock: Cardoso prijst de deugden van Creolina via de vertaler en vraagt haar hand. Deze wordt hem gegeven. Iedereen heft zijn glazen in de beroemde toast "Proost, laten we toosten" die eindigt met een b' majeur van de tenor "Halleluja en hoera". Het koor reageert in gulevache "Vreugde en olfated".
Cardoso: Oh, magnanimale en elegante koning!
Tolk: "Oh, koning prachtig."
Cardoso: Toen ik hoorde...
Tolk: "Toen ik hoorde..."
Cardoso: dat uw dochter, prinses Creolina
Tolk: "Dat uw dochter, prinses Creolina."
Cardoso: opgeleid
Tolk: "Geïnstrueerd."
Cardoso: verfijnd
Tolk: "Fijn."
Cardoso: en zo bescheiden en nederig
Tolk: "En zo proletarisch."
Cardoso: grootse gaven koestert...
Tolk: "Koestert grote gaven."
Cardoso: en omarmt
Tolk: "En omarmt."
Cardoso: prachtige kwaliteiten in haar borst
Tolk: "In haar borst grote gaven."
Cardoso: en, betoverd
Tolk: "En, gegrepen."
Cardoso: door haar zo charmante figuur
Tolk: "Haar zo aantrekkelijke figuur."
Cardoso: en haar lachende, mooie gezicht
Tolk: "En haar glimlachende mooie gezicht."
Cardoso: vraag ik...
Tolk: "Vraag ik."
Cardoso: betoverd
Tolk: "Betoverd."
Cardoso: haar hand.
Tolk: "Haar klauw."
Koning: Prins Cardoso, jij bent aanvaard!
Creolina: (Hoera!)
Tolk: "Prins Cardoso, jullie zijn aanvaard."
Cardoso: En wanneer kunnen we trouwen?
Tolk: "En wanneer kunnen we ons huwen?"
Koning: Morgenochtend.
Tolk: "Morgenochtend."
Cardoso: Halleluja!
Tolk: Vreugde!
Koor: Vreugde, vreugde, vreugde!
Creolina:
Morgenochtend,
met de prins zal ik huwen,
met de knappe prins...
Cardoso:
Ik zal trouwen, ik ben zo gelukkig, morgen in de ochtend
en voor altijd zal ik van je houden, Creolina van mij,
verheven prinses...
Koning en Tolk:
Jullie zullen trouwen, morgenochtend.
Cardoso, jij bent aanvaard...
Cardoso: Koning Wilferico.
Tolk: "Koning Wilferico."
Cardoso: Dat jullie zijt.
Tolk: "Dat jullie..."
Koor: Dat jullie, dat jullie, dat jullie, dat jullie...
Creolina: (Met de knappe prins zal ik huwen.)
Cardoso: Dat jullie geprezen worden, vooraanstaande koning Wilferico.
Tolk: "Lof en glans, koning Wilferico."
Koning: Schenk de wijn in, laten we proosten, gezondheid, gezondheid!
Koor: Ten slotte, ten slotte, gezondheid!
Cardoso: Halleluja, halleluja!
Koor: Vreugde, vreugde!
Cardoso: Halleluja en hoera!
Koor: Vreugde en olfated!
Marcos Mundstock: In de baritonzone "Creolina, mijn dochter" drukt de koning zijn emotie uit "Hoera, vreugde, mijn hart klopt" en staat de prinses toe haar gezicht te tonen "Verwijder die sluier die jouw gezicht verbergt, schitter, laat het zien." Creolina onthult zich, maar Cardoso, bij het zien van haar, wijst haar af in een levendige strakke scène "Terug, monster, harpie, heks, onbeschrijfelijk wezen." Creolina roept beledigd "Cardoso, je beledigt me, ik ben onbeschrijfelijk."
Koning:
Creolina, mijn dochter, vrolijk!
Creolina, Creolina, mijn dochter,
Hoera, hoera, vrolijk, mijn hart klopt,
uiteindelijk hebben we je onthuld.
Verwijder die sluier die jouw gezicht verbergt,
schitter, laat het zien...
Cardoso: Ik wil je gezicht zien, eindelijk je hemelse gezicht zien.
Koning: Uiteindelijk, jouw schitterende gezicht.
Creolina:
Nu ja, Cardoso, nu ja, ik toon me.
Cardoso van mij, ik toon me... dit ben ik!
Cardoso:
Oh, wat een horror, wat een horror, wat een horror!
Wat een onaangename verrassing,
wat een verwarring, wat een raar iets,
misschien is zij niet de prinses,
of misschien is dit niet het gezicht!
Creolina:
Cardoso, mijn Cardoso, beetje bij beetje zal je meer van mij leren,
nieuwe facetten, andere gezichten,...
Cardoso: Oh, nee, nog meer!
Creolina: Cardoso, zij zijn van jou, kus me...
Cardoso: Terug, vreselijk monster, afschuwelijk verschijnsel, slechtheks, harpie, onbeschrijfelijk wezen!
Creolina: Bah, Cardoso beledigt me, hij noemt me onbeschrijfelijk!
Koor: Vreselijk, vreselijk!
Marcos Mundstock: Het hof is geschokt. In de finale klaagt Creolina "Ach, wat is dit, pijn, angst, ik heb honger." De koning troost haar "Dochter, wat een mislukking!" Cardoso komt niet uit zijn schok en de edelen eisen zijn straf, "Gevangenis, geselen, folteren, onthoofden."
Creolina: Ach, ach, wat is dit, pijn, angst,
Koning: Dochter, wat een mislukking!
Creolina: angst, ik heb honger!
Koning: Dochter, wat een mislukking, een wie die zich schuldig maakt!
Cardoso: Dit is niet het gezicht, de everzwijn was mooier.
Koor:
Prins Cardoso, je hebt onze prinses beledigd,
geschand, onbeschoft! Trek je terug,
trek je terug, geschand, denk goed na...
denk erover na, je kunt je terugtrekken...
Cardoso: Ja, ik denk erover na, het was mooier dan het everzwijn!
Koor:
Beledigd! Beledigd!
Gevangenis voor Cardoso, folteren!
Voor Cardoso, martelen, kruisigen, geselen!
Cardoso: Dit is niet het gezicht, hij was mooier dan het everzwijn!
Koor:
Verkruisen, folteren, ophangen, impalen,
stenigen, verspillen, trilaten!
Koning: Creolina, mijn dochter, voor hoeveel koop ik parfums en bloeiende kruiden?
Creolina: Ach, ik ben vergeten me op te maken.
Koning: Voor hoeveel koop ik dure oliën uit het oosten?
Creolina: Ach, ik ben vergeten me te scheren, wat een afleiding, verdomme!
Koning: Oh, Creolina mijn dochter, wat een mislukking!
Cardoso: Dit is niet het gezicht, de everzwijn was mooier.
Creolina: Ach, ik heb honger, ach, ik heb honger!
Koor:
Voor Cardoso, hakken, draaien, vastzetten!
Voor Cardoso, sodomiseren, vullen, gratineren!
Voor Cardoso, verpletteren, folteren, martelen,
voor Cardoso, hakken, draaien, vastzetten, sodomiseren!
Verdoemden, verdoemden, verdoemden!