Puisque Tu Pars
Puisque l'ombre gagne
Puisqu'il n'est pas de montagne
Au-delà des vents plus haute que les marches de l'oubli
Puisqu'il faut apprendre
A défaut de le comprendre
A rêver nos désirs et vivre des "ainsi-soit-il"
Et puisque tu penses
Comme une intime évidence
Que parfois même tout donner n'est pas forcément suffire
Puisque c'est ailleurs
Qu'ira mieux battre ton cœur
Et puisque nous t'aimons trop pour te retenir
Puisque tu pars
Que les vents te mènent
Où d'autres âmes plus belles
Sauront t'aimer mieux que nous puisque l'on ne peut t'aimer plus
Que la vie t'apprenne
Mais que tu restes le même
Si tu te trahissais nous t'aurions tout à fait perdu
Garde cette chance
Que nous t'envions en silence
Cette force de penser que le plus beau reste à venir
Et loin de nos villes
Comme octobre l'est d'avril
Sache qu'ici reste de toi comme une empreinte indélébile
Sans drame, sans larme
Pauvres et dérisoires armes
Parce qu'il est des douleurs qui ne pleurent qu'à l'intérieur
Puisque ta maison
Aujourd'hui c'est l'horizon
Dans ton exil essaie d'apprendre à revenir
Mais pas trop tard
Dans ton histoire
Garde en mémoire
Notre au revoir
Puisque tu pars
Dans ton histoire
Garde en mémoire
Notre au revoir
Puisque tu pars
J'aurai pu fermer, oublier toutes ces portes
Tout quitter sur un simple geste mais tu ne l'as pas fait
J'aurai pu donner tant d'amour et tant de force
Mais tout ce que je pouvais ça n'était pas encore assez
Pas assez, pas assez, pas assez
Dans ton histoire (dans ton histoire)
Garde en mémoire (garde en mémoire)
Notre au revoir (notre au revoir)
Puisque tu pars (puisque tu pars)
Omdat Je Vertrekt
Omdat de schaduw wint
Omdat er geen berg is
Verder dan de winden, hoger dan de treden van de vergetelheid
Omdat we moeten leren
Bij gebrek aan begrip
Te dromen van onze verlangens en te leven met 'zo zij het'
En omdat je denkt
Als een intieme evidentie
Dat soms zelfs alles geven niet genoeg is
Omdat het elders is
Waar je hart beter zal kloppen
En omdat we je te veel liefhebben om je vast te houden
Omdat je vertrekt
Mogen de winden je brengen
Waar andere mooiere zielen
Je beter zullen liefhebben dan wij, omdat we je niet meer kunnen liefhebben
Mogen het leven je leren
Maar dat je hetzelfde blijft
Als je jezelf verraad, zijn we je helemaal kwijt
Bewaar die kans
Die we je in stilte benijden
Die kracht om te denken dat het mooiste nog moet komen
En ver van onze steden
Zoals oktober van april is
Weet dat hier een onuitwisbare afdruk van jou blijft
Zonder drama, zonder tranen
Arme en belachelijke wapens
Omdat er pijn is die alleen van binnen huilt
Omdat jouw huis
Vandaag de horizon is
Probeer in je ballingschap te leren terug te komen
Maar niet te laat
In jouw verhaal
Bewaar in je geheugen
Onze afscheid
Omdat je vertrekt
In jouw verhaal
Bewaar in je geheugen
Onze afscheid
Omdat je vertrekt
Ik had alle deuren kunnen sluiten, alles kunnen vergeten
Alles kunnen achterlaten met een simpele gebaar, maar dat heb je niet gedaan
Ik had zoveel liefde en kracht kunnen geven
Maar alles wat ik kon was nog niet genoeg
Niet genoeg, niet genoeg, niet genoeg
In jouw verhaal (in jouw verhaal)
Bewaar in je geheugen (bewaar in je geheugen)
Onze afscheid (onze afscheid)
Omdat je vertrekt (omdat je vertrekt)
Escrita por: Jean-Jacques Goldman