Gatos De Bronce
tiene el sonido del viento en sus manos
tiene el secreto del mundo al reves
tiene las palabras exactas una y otra vez
se mueve suave y habla despacito
su sonrisa me obliga a correr
mientras ella colorea mis pasos cada vez
con su sombra me ensea un baile
y unos versos sobre gatos de bronce
con su voz se me olvida hasta el nombre otra vez
pero me siento atrapado de nuevo
cuando la distacia se acerca
y me vuelvo a ver tan pequeo otra vez
y que me puede quedar depues de ti,
solo verme atrapado y solo, otra vez
Bronzen Katten
heeft de klank van de wind in haar handen
heeft het geheim van de wereld op z'n kop
heeft de juiste woorden keer op keer
ze beweegt soepel en spreekt zachtjes
haar glimlach dwingt me om te rennen
terwijl ze mijn stappen elke keer inkleurt
met haar schaduw leert ze me een dans
en een paar verzen over bronzen katten
met haar stem vergeet ik zelfs mijn naam weer
maar ik voel me weer gevangen
wanneer de afstand dichterbij komt
en zie ik mezelf weer zo klein
en wat blijft er nog over na jou,
alleen maar gevangen en alleen, weer