395px

De Verloren Zoon (Over Hoge Bergen)

LEVISTANCE

The Prodigal Son (높은 산들을 넘어)

채워지지 않는 굶주림 쥐엄열매 마저 없네
chaewojiji anneun gumjurim jwieomyeolmae majeo eomne
그제서야 나는 깨닫네 나의 갈 길이 어딘지
geujeseoya naneun kkaedanne naui gal giri eodinji

아버지 집으로 나 달려가네
abeoji jibeuro na dallyeogane
이제 내가 할 수 있는 것은 없네
ije naega hal su inneun geoseun eomne
내 가진 것 탕진하며 살아가기 보다
nae gajin geot tangjinhamyeo saragagi boda
차라리 아버지 집의 종으로 살리
charari abeoji jibui jong-euro salli

높은 산들을 넘어 저 강을 건너가세 나의 아버지의 집으로
nopeun sandeureul neomeo jeo gang-eul geonneogase naui abeojiui jibeuro
나의 피할 그늘과 내가 선 반석이 되신 나의 아버지의 집으로
naui pihal geuneulgwa naega seon banseogi doesin naui abeojiui jibeuro
달려가네
dallyeogane

아버지께 되돌아가네 그가 없이 살 수 없네
abeojikke doedoragane geuga eopsi sal su eomne
아들이라 불릴 수 없네 종들의 하나로 보소서
adeurira bullil su eomne jongdeurui hanaro bososeo

저 멀리 아버지 눈 마주치네
jeo meolli abeoji nun majuchine
있는 힘껏 달려와 날 안으시네
inneun himkkeot dallyeowa nal aneusine
아름다운 것들로 날 입히시고
areumdaun geotdeullo nal ipisigo
다시금 나를 아들로 불러주시네
dasigeum nareul adeullo bulleojusine

This a love lost, a love found, a celebration
This a love lost, a love found, a celebration
hard to face Him but
hard to face Him but
내 머릿속엔 알아도 다른 곳은 없어, it’s 아버지의 집
nae meoritsogen arado dareun goseun eopseo, it’s abeojiui jip
으로 돌아가는 게 살아남는 길 내 유일한 생명이 되시네 ain’t no one better
euro doraganeun ge saranamneun gil nae yuilhan saengmyeong-i doesine ain’t no one better
수백번 넘어져도 나를 매번 또 일으키시고 never
subaekbeon neomeojyeodo nareul maebeon tto ireukisigo never
He don’t let me go, He keep chasin
He don’t let me go, He keep chasin
Comin after me, it don’t make sense
Comin after me, it don’t make sense
I, I’m runnin, He runnin harder
I, I’m runnin, He runnin harder
새까맣게 더러워진 날 그대로 다 끓어않아
saekkamake deoreowojin nal geudaero da kkeureoana
두 발에 , 손가락에, 내 온몸에 사랑을 입혀
du bare , son-garage, nae onmome sarang-eul ipyeo
아버지의 그 은혜안에 내 안의 모든 게 씻겨
abeojiui geu eunhye-ane nae anui modeun ge ssitgyeo
종이 아닌 아들로 나를 다시 또 불러
jong-i anin adeullo nareul dasi tto bulleo
I know I don’t deserve it, the reason for hallelujah
I know I don’t deserve it, the reason for hallelujah
I’m never gonna go back
I’m never gonna go back
돌아가지 않으리
doragaji aneuri
머무르길 원해 , 아버지의 집
meomureugil wonhae , abeojiui jip

달려가네 달려가네
dallyeogane dallyeogane

De Verloren Zoon (Over Hoge Bergen)

Onverzadigbare honger, zelfs geen bessen meer
Pas toen besefte ik waar mijn pad naartoe leidt

Naar het huis van mijn vader ren ik snel
Nu is er niets meer dat ik kan doen
Liever als een dienaar leven in het huis van mijn vader
Dan alles verkwisten en zo verder gaan

Over hoge bergen, de rivier oversteek ik, naar het huis van mijn vader
Naar de schaduw waar ik kan schuilen, de rots waarop ik sta, het huis van mijn vader
Ren ik snel

Ik keer terug naar mijn vader, zonder hem kan ik niet leven
Ik kan niet als zijn zoon worden aangesproken, zie me als een van de dienaren

In de verte ontmoet ik de blik van mijn vader
Met al zijn kracht komt hij naar me toe en omarmt me
Hij kleedt me in mooie dingen
En noemt me weer zijn zoon

Dit is een verloren liefde, een gevonden liefde, een viering
Moelijk om Hem onder ogen te komen, maar
In mijn hoofd weet ik het, er is geen andere plek, het is het huis van mijn vader
Teruggaan is de enige manier om te overleven, mijn enige leven
Hij is de beste, geen ander
Zelfs als ik honderden keren val, helpt Hij me elke keer weer op
Hij laat me niet gaan, Hij blijft achter me aan komen
Het maakt geen zin, ik ren, Hij rent harder
Met mijn vuile, zwarte zelf, omarmt Hij me zoals ik ben
Met liefde bedekt Hij mijn voeten, mijn vingers, mijn hele lichaam
In de genade van mijn vader wordt alles in mij gewassen
Hij roept me weer als zijn zoon, niet als een dienaar
Ik weet dat ik het niet verdien, de reden voor hallelujah
Ik ga nooit meer terug
Ik zal niet terugkeren
Ik wil blijven, in het huis van mijn vader

Ren ik snel, ren ik snel

Escrita por: HAEIN PARK