One Flower, One Sword
仙乐流离影流芳胜世光景
xiān yuè liú lí yǐng liú fāng shèng shì guāng jǐng
白衣少年如飞鸟逆空降临
bái yī shào nián rú fēi niǎo nì kōng jiàng lín
风卷花落雨面世景照孤星
fēng juǎn huā luò yǔ miàn shì jǐng zhào gū xīng
浮古寻一山浮光略影
fú gǔ xún yī shān fú guāng lüè yǐng
阿娘身岁藏多少忧旅眼惊
ā niáng shēn suì cáng duō shǎo yōu lǚ yǎn jīng
音碟片弦晚若条条连天星
yīn dié piàn xián wǎn ruò tiáo tiáo lián tiān xīng
虚于间谢黄山也惊寻声谜影
xū yú jiān xiè huáng shān yě jīng xún shēng mì yǐng
月华临临流照君宗旅双翼孤行
yuè huá lín lín liú zhào jūn zōng lǚ shuāng yì gū xíng
一念花树绕香云一念随见影
yī niàn huā shù rào xiāng yún yī niàn suí jiàn yǐng
青年桃花像仙停店闪景雷鸣
qīng nián táo huā xiàng xiān tíng diàn shǎn jǐng léi míng
且始白居念过习物幻星一
qiě shǐ bái jū niàn guò xí wù huàn xīng yī
寄藏生一花一见一愿人见行
jì cáng shēng yī huā yī jiàn yī yuàn rén jiàn xíng
听闻太苍山难复顾国宗机
tīng wén tài cāng shān nán fù gùo zōng jī
断壁连残远成尺飞沙阳力
duàn bì lián cán yuǎn chéng chǐ fēi shā yáng lì
翻华复灭人面成一战火窗一
fān huá fù miè rén miàn chéng yī zhàn huǒ chuāng yī
愁思波间一身迷无名却要轻映
chóu sī bō jiān yī shēn mí wú míng què yào qīng yìng
一念花树吹默云舟雨素华景
yī niàn huā shù chuī mò yún zhōu yǔ sù huá jǐng
时间湖破中流幻浮桃园之景
shí jiān hú pò zhōng liú huàn fú táo yuán zhī jǐng
物尘云明见脸却复尘情记
wù chén yún míng jiàn liǎn què fù chén qí jì
低不过一花一见一人与众力
dī bù guò yī huā yī jiàn yī rén yǔ zhòng lì
流连花树一连军驻望后远信
liú lián huā shù yī lián jūn zhù wàng hòu yuǎn xìn
任繁尘素是笑我山间奇长明
rèn fán chén sù shì xiào wǒ shān jiān qí cháng míng
去向未言说曾经繁华四尽
qù xiàng wèi yán shuō céng jīng fán huá sì jìn
夜火尽一花一见一世与军行
yè huǒ jìn yī huā yī jiàn yī shì yǔ jūn xíng
穿行于天地间
chuān xíng yú tiān dì jiān
唯愿逐一双影
wéi yuàn zhú yī shuāng yǐng
Één Bloem, Één Zwaard
Hemelse muziek stroomt, schaduw verspreidt, overtreft de wereldse pracht
De jongen in het wit, als een vogel, daalt neer uit de lucht
De wind blaast de bloemen weg, de regen toont de wereld, verlicht de eenzame ster
Zoekend naar een berg, drijft het oude licht, een vage schaduw
Moeder, hoeveel zorgen verberg je in je ogen, vol reisverhalen?
De klanken van de plaat, als sterren die de avond verbinden
In de leegte, de gele bergen, ook verrast door de echo van een raadsel
Het maanlicht stroomt, verlicht jouw pad, eenzaam als een reiziger met twee vleugels
Een gedachte, de bloesemboom omarmt de geurige wolken, een gedachte volgt de schaduw
De jonge perzikbloesem, als een god, verblijft in de winkel, flitsend als de donder
Laten we beginnen, Bai Juyi, denkend aan de illusie van sterren
Verstopt in het leven, één bloem, één ontmoeting, één wens, mensen zien elkaar gaan
Het gerucht gaat dat de Taicang berg moeilijk te bereiken is, het land en de familie vergeten
De gebroken muren, de verre restanten, worden een maat voor de vliegende zandkracht
De bloei verdwijnt, de gezichten worden een strijd, een raam van vuur
Zorgen golven, een lichaam verdwaald, naamloos maar wil toch licht weerkaatsen
Een gedachte, de bloesemboom fluistert, de wolkenboot, de regen, de pure pracht
De tijd breekt de stroom, de illusie van de perziktuin
De stof van de wereld, de gezichten zichtbaar, maar de liefde blijft in de herinnering
Niet lager dan één bloem, één ontmoeting, één persoon met de kracht van velen
Verlies jezelf in de bloesemboom, een leger wacht, kijkend naar de verre boodschap
Laat de drukte je niet deren, lachend om mijn wonderlijke berg
De toekomst is onbenoembaar, ooit was er overvloed, nu is alles voorbij
Als het nachtelijk vuur dooft, één bloem, één ontmoeting, één leven met het leger
Tussen hemel en aarde
Wens ik slechts één schaduw na.